سیامک مشاهیری؛ حسن درمانی کوهی
چکیده
این آزمایش به منظور بررسی اثر اندازه ذرات گندم و مکمل آنزیمی بر عملکرد، جمعیت میکروبی و اسیدیته ایلئوم و خصوصیات بستر بلدرچین ژاپنی به صورت آزمایش فاکتوریل 3×3 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 9 تیمار، 4 تکرار و20 قطعه بلدرچین در هر تکرار، انجام شد. فاکتورهای آزمایشی شامل: سه اندازه ذرات گندم (2، 3 و 5/3 میلیمتر) و سه سطح مکمل آنزیمی روابیو ...
بیشتر
این آزمایش به منظور بررسی اثر اندازه ذرات گندم و مکمل آنزیمی بر عملکرد، جمعیت میکروبی و اسیدیته ایلئوم و خصوصیات بستر بلدرچین ژاپنی به صورت آزمایش فاکتوریل 3×3 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 9 تیمار، 4 تکرار و20 قطعه بلدرچین در هر تکرار، انجام شد. فاکتورهای آزمایشی شامل: سه اندازه ذرات گندم (2، 3 و 5/3 میلیمتر) و سه سطح مکمل آنزیمی روابیو (صفر، 200 و 400 ppm) بودند. در کل دوره پرورش، پرندگان دریافتکننده گندم دارای ذرات 2 و3 میلیمتر + مکمل آنزیمی 400 ppm خوراک مصرفی کمتری نسبت به تیمارهای با اندازه ذرات 5/3 میلیمتر + مکمل آنزیمی 200 ppm و بدون مکمل آنزیمی داشتند (01/0p<). همچنین، پرندگان دریافتکننده گندم دارای ذرات 2 و3 میلیمتر + مکمل آنزیمی 400 ppm ضریب تبدیل خوراک بهتری را نسبت به پرندگان دریافت کننده گندم دارای ذرات 5/3 میلیمتر و بدون مکمل آنزیمی داشتند (01/0p<). جمعیت باکتریهای لاکتوباسیلوس در تیمار گندم با اندازه ذرات 2 میلیمتر + مکمل آنزیمی 400 ppm نسبت به تیمار 5/3 میلیمتر و بدون مکمل آنزیمی افزایش داشت. پرندگان تغذیه شده از جیرههای با اندازههای ذرات گندم2 ، 3 و 5/3 میلیمتر + 400 ppm مکمل آنزیمی pH بستر کمتری را نسبت به پرندگان تغذیه شده با گندم بدون مکمل آنزیمی داشتند (01/0>p). تیمار با اندازه ذرات گندم 2 میلیمتر + 400 ppm مکمل آنزیمی درصد رطوبت بستر کمتری را نسبت به تیمارهای بدون مکمل آنزیمی + اندازههای گندم 3 و 5/3 میلی متر نشان دادند (01/0>p).
سحر علی آبادی؛ سید رضا هاشمی؛ داریوش داودی؛ سعید حسنی؛ سمیرا شکیبا
چکیده
این پژوهش به منظور بررسی تأثیر اسید اُرگانیک و نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت بر عملکرد، مورفولوژی روده، و جمعیت میکروبی دستگاه گوارش جوجههای گوشتی انجام گرفت. تعداد 375 قطعه جوجه گوشتی از مخلوط دو جنس در 5 تیمار شامل: 1) تیمار شاهد، 2) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت، 3) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت پوشش داده شده با 5/0% نانوذرات ...
بیشتر
این پژوهش به منظور بررسی تأثیر اسید اُرگانیک و نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت بر عملکرد، مورفولوژی روده، و جمعیت میکروبی دستگاه گوارش جوجههای گوشتی انجام گرفت. تعداد 375 قطعه جوجه گوشتی از مخلوط دو جنس در 5 تیمار شامل: 1) تیمار شاهد، 2) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت، 3) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت پوشش داده شده با 5/0% نانوذرات نقره، 4) تیمار شاهد مکمل شده با 5/1 گرم اسید اُرگانیک در کیلوگرم جیره و 5) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت پوشش داده شده با 5/0% نانوذرات نقره به علاوه 5/1 گرم اسید اُرگانیک در کیلوگرم اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی در شاخصهای عملکرد اختلاف معنیداری با تیمار شاهد نداشتند (05/0< p). تغذیه جوجههای گوشتی با تیمار نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت موجب کاهش جمعیت کل باکتریهای بیهوازی سکوم در روز 21 دوره پرورش شد(05/0>P). افزایش جمعیت لاکتوباسیلهای ایلئوم در تمامی تیمارهای آزمایشی نسبت به تیمار شاهد در روز 42 دوره پرورش مشاهده شد و بیشترین مقدار لاکتوباسیلهای سکوم در هر دو تیمار حاوی اسیداُرگانیک مشاهده شد (05/0>P). تغذیه جوجههای گوشتی با تیمار حاوی نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت موجب افزایش ارتفاع پرز، نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت، مساحت پرز و ضخامت لایه ماهیچهای و کاهش عمق کریپت و عرض پرز نسبت به تیمار شاهد شد (05/0>P). به طور کلی، نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت موجب افزایش لاکتوباسیلها در روده شد که میتواند بهعنوان محرک رشد و سلامت بهصورت مکمل در تغذیه طیور استفاده گردد.
صیفعلی ورمقانی؛ محمد اکبری قرایی؛ حسین ابوالفتحی؛ علی خطیب جو؛ کامران طاهرپور؛ هوشنگ جعفری
چکیده
این تحقیقبهمنظور مقایسه وضعیت سیستم ایمنی، جمعیت میکروبی، فراسنجههایخونی و صفاتعملکرد پنج سویه تجاری جوجهگوشتی پرورشیمتداول در ایران انجام شد. بدین منظور، از گلههای مادرگوشتی با سن 31 تا 33 هفته سویههای تجاری جوجهگوشتی شامل آربور ایکرز، آرین، راس 308، کاب و هوبارد، تخممرغنطفهدار تهیه و تعداد 260 قطعه ...
بیشتر
این تحقیقبهمنظور مقایسه وضعیت سیستم ایمنی، جمعیت میکروبی، فراسنجههایخونی و صفاتعملکرد پنج سویه تجاری جوجهگوشتی پرورشیمتداول در ایران انجام شد. بدین منظور، از گلههای مادرگوشتی با سن 31 تا 33 هفته سویههای تجاری جوجهگوشتی شامل آربور ایکرز، آرین، راس 308، کاب و هوبارد، تخممرغنطفهدار تهیه و تعداد 260 قطعه جوجهگوشتی یکروزه در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنجتیمار (سویهجوجهها)، چهار تکرار و 13 قطعه جوجه در هر تکرار در شرایط پرورشی یکسان، به مدت 49 روز پرورش دادهشدند. نتایجنشان داد که اختلاف میانگین وزنزنده، ضریبتبدیل غذایی و شاخصتولید در پایان دورهپرورش بین تیمارها معنیدار نبود. بیشترین مقدار مصرف خوراکمربوط به سویه راس و کمترین مقدار مربوط به سویه آرین بود (05/0p <). اختلاف میانگین تعداد کل گلبولهایسفید خون، لنفوسیت، هتروفیل، ائوزینوفیل، مونوسیت و نسبت هتروفیل به لنفوسیت در سنین 21 و 42 روزگی بین تیمار معنیدار نبود. تزریق سوسپانسیون گلبول قرمز خون گوسفند تأثیر معنیداری بر عیارپادتن تولیده شده نداشت. اثر سویه بر وزن نسبی اندامهای سیستمایمنی شامل طحال و بورسفابریسیوس در سنین 21 و 42 روزگی معنیدار نبود. فعالیت آنزیمآسپارتاتآمینوترانسفراز در بین سویههای مختلف، تفاوت معنیداری نشان نداد. تیمارهای مختلف آزمایشی تأثیر معنیداری بر جمعیت اشریشیاکلی و لاکتوباسیل تهی روده و ایلئوم و غلظت تریگلیسرید، لیپوپروتئینباچگالیبالا و لیپوپروتئینباچگالی پائین خون در پایان دوره آزمایش نداشتند. در مجموع، نتایج نشان داد کهدرشرایط پرورشی یکسان، شاخصهای تولیدی، سیستمایمنی و جمعیت میکروبی این سویهها تقریباً مشابه میباشد و واحدهای پرورش جوجه گوشتی بدون توجه به نوع سویه و بر اساس کیفیت جوجههای یک روزه، میتوانند هر یک از این سویهها را پرورش دهند
هاجر ابراهیمی؛ حسن درمانی کوهی؛ مازیار محیطی
چکیده
به منظور بررسی اثر نسبتهای متفاوت چربی غیراشباع (روغن سویا) به چربی اشباع (چربی پالم) و اسانس الکلی آویشن شیرازی (ZMEO) بر عملکرد، میکروفلورای روده و ثبات اکسیداتیو گوشت بلدرچینهای ژاپنی، تعداد 600 قطعه جوجه بلدرچین ژاپنی یک روزه بهصورت مخلوطی از دو جنس نر و ماده در یک طرح کاملاً تصادفی در قالب آزمایش فاکتوریل 3×2 به 6 گروه آزمایشی، ...
بیشتر
به منظور بررسی اثر نسبتهای متفاوت چربی غیراشباع (روغن سویا) به چربی اشباع (چربی پالم) و اسانس الکلی آویشن شیرازی (ZMEO) بر عملکرد، میکروفلورای روده و ثبات اکسیداتیو گوشت بلدرچینهای ژاپنی، تعداد 600 قطعه جوجه بلدرچین ژاپنی یک روزه بهصورت مخلوطی از دو جنس نر و ماده در یک طرح کاملاً تصادفی در قالب آزمایش فاکتوریل 3×2 به 6 گروه آزمایشی، 5 تکرار و 20 قطعه بلدرچین در هر تکرار در یک دوره آزمایشی 42 روزه اختصاص یافتند. فاکتورها شامل نسبتهای متفاوت چربی غیراشباع به اشباع 100 به 0، 75 به 25 و50 به 50 و دو سطح ZMEO (صفر و 03/0 درصد از جیره) بودند. جوجههای تغذیه شده با جیره حاوی ZMEO، مصرف خوراک کمتر، افزایش وزن بیشتر و ضریب تبدیل خوراک بهتری نسبت به گروه شاهد داشتند (05/0p <). علیرغم کاهش معنیدار (05/0p <) در چربی شکمی، تأثیر ZMEO بر وزن نسبی سایر اجزای لاشه و اندامهای درونی معنیدار نبود (05/0p>). کمترین و بیشترین شمار اشریشیاکلای و لاکتوباسیلوس متعلق به گروه مکمل شده با ZMEO بود (05/0p <). استفاده از ZMEO منجر به کاهش معنیداری در غلظتTBARS گوشت سینه شد (05/0p <). نسبتهای متفاوت چربی غیراشباع به چربی اشباع تأثیر معنیداری بر عملکرد، جمعیت میکروبی روده و همچنین کیفیت گوشت سینه نداشت (05/0p>). استفاده از نسبتهای متفاوت چربی غیراشباع به اشباع به همراه 03/0 درصد ZMEO منجر به افزایش وزن بدن و جمعیت لاکتوباسیلوس و همچنین کاهش چربی حفره بطنی و غلظت TBARS گوشت سینه شد (05/0p <).
سید بابک اسدی؛ جعفر فخرائی؛ عبداله حسینی؛ حسین منصوری یاراحمدی؛ علیرضا آقاشاهی
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی کارایی افزودن توکسین بایندرهای ®ASRI1 و ®ASRI2 و پروبیوتیک به جیره بر عملکرد، غلظت آفلاتوکسین کبد و ماهیچه و جمعیت میکروبی روده جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره های آلوده شده با آفلاتوکسین بود. تعداد 420 قطعه جوجه راس 308 یکروزه در قالب طرح کاملا تصادفی به 7 تیمار، 5 تکرار و 12 پرنده در هر تکرار اختصاص داده شدند. تیمارهای ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر، بررسی کارایی افزودن توکسین بایندرهای ®ASRI1 و ®ASRI2 و پروبیوتیک به جیره بر عملکرد، غلظت آفلاتوکسین کبد و ماهیچه و جمعیت میکروبی روده جوجه های گوشتی تغذیه شده با جیره های آلوده شده با آفلاتوکسین بود. تعداد 420 قطعه جوجه راس 308 یکروزه در قالب طرح کاملا تصادفی به 7 تیمار، 5 تکرار و 12 پرنده در هر تکرار اختصاص داده شدند. تیمارهای آزمایشی 1) جیره های غیرآلوده به آفلاتوکسین یا شاهد منفی، 2) جیره-های آلوده با آفلاتوکسین یا شاهد مثبت، 3) جیره های شاهد مثبت حاوی توکسین بایندر ®ASRI1، 4) جیره های شاهد مثبت حاوی توکسین بایندر®ASRI2، 5) جیره های شاهد مثبت حاوی پروبیوتیک، 6) جیره های شاهد مثبت حاوی پروبیوتیک و توکسین بایندر ®ASRI1 و 7) جیره های شاهد مثبت حاوی پروبیوتیک و توکسین بایندر®ASRI2، بودند. عملکرد بصورت دوره ای، غلظت آفلاتوکسین کبد و ماهیچه در سنین 28 و 42 روزگی و جمعیت میکروبی روده در سن 42 روزگی، ارزیابی شدند. نتایج نشان دادند وزن بدن در دوره های رشد و پایانی در گروه شاهد منفی در مقایسه با شاهد مثبت بطور معنی داری (05/0p <) بیشتر و ضریب تبدیل غذایی بطور معنی داری (05/0p <) پایینتر بود. جمعیت باکتریهای مضر و غلظت آفلاتوکسین کبد و ماهیچه گروه شاهد مثبت مقایسه با شاهد منفی بطور معنی داری بیشتر بود (01/0p <). افزودن توکسین بایندرهای تجاری و پروبیوتیک به ویژه ترکیب هر دو اثرات آفلاتوکسین بر عملکرد، غلظت آفلاتوکسین کبد و ماهیچه و جمعیت میکروبی روده را به صورت معنی داری (05/0p <) کاهش داد.
سید مجید حسینی؛ سید ناصر موسوی؛ سید عبداله حسینی
چکیده
در این پژوهش اثرات فرم خوراک، پروبیوتیک و آنزیم بر عملکرد، جمعیت میکروبی، ویسکوزیته، ریخت شناسی روده و pH اندامهای گوارشی جوجههای گوشتی در جیره بر پایه تریتیکاله مورد ارزیابی قرار گرفت. 8 جیره آزمایشی بر اساس فرم خوراک (پلت یا آردی) با یا بدون پروبیوتیک بر پایه باسیلوس(0/03% جیره) و آنزیم کربوهیدراز(0/05% جیره) به صورت فاکتوریل 2×2×2 ...
بیشتر
در این پژوهش اثرات فرم خوراک، پروبیوتیک و آنزیم بر عملکرد، جمعیت میکروبی، ویسکوزیته، ریخت شناسی روده و pH اندامهای گوارشی جوجههای گوشتی در جیره بر پایه تریتیکاله مورد ارزیابی قرار گرفت. 8 جیره آزمایشی بر اساس فرم خوراک (پلت یا آردی) با یا بدون پروبیوتیک بر پایه باسیلوس(0/03% جیره) و آنزیم کربوهیدراز(0/05% جیره) به صورت فاکتوریل 2×2×2 در قالب طرح بلوک کامل تصادفی (عامل بلوک طول سالن) با 4 تکرار برای هر تیمار به مدت 42 روز انجام گرفت. افزایش وزن جوجههای تغذیه شده با جیرههای پلت بیشتر از جوجههای تغذیه شده با جیره آردی بود. نتایج نشان داد که بیشترین افزایش وزن در دوره آغازین مربوط به جیره پلت حاوی آنزیم و پروبیوتیک بود، اما در کل دوره تفاوتها قابل توجه نبود. همچنین خوراک پلت حاوی پروبیوتیک و خوراک پلت حاوی پروبیوتیک و آنزیم به ترتیب کمترین ضریب تبدیل خوراک را در دوره آغازین و رشد داشتند. جمعیت میکروبی روده، pH اندامهای گوارشی و مورفولوژی رودهای تحت تأثیر افزودن تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند اما فرم خوراک اثر معنیداری بر ویسکوزیتهی ایلئوم داشت. به طور کلی، استفاده از جیره پلت بر پایه تریتیکاله همراه با افزودن آنزیم و پروبیوتیک به مقدار قابل توجهی عملکرد رشد در دوره آغازین و ویسکوزیته روده در پایان دوره را بهبود بخشید اما اثر قابل توجهی بر عملکرد رشد پایان دوره نداشت.
حسن نبی پور افروزی؛ نورمحمد تربتی نژاد؛ محمود شمس شرق؛ منصور رضائی
چکیده
این آزمایش به منظور بررسی اثر سطوح مختلف کنجاله گلوتن ذرت ( 4 و 8 درصد) بدون فرآوری و فرآوری شده با آنزیم پروتئاز (mg/L300)، در قالب طرح کاملاً تصادفی و آزمایش فاکتوریل 2×2 با یک جیره شاهد بر عملکرد، فراسنجههای بیوشیمیایی خون، ایمنی و جمعیت میکروبی ایلئوم جوجههای گوشتی انجام شد. 200 قطعه جوجه خروس گوشتی یک روزه سویه تجاری راس 308 با 5 تیمار، ...
بیشتر
این آزمایش به منظور بررسی اثر سطوح مختلف کنجاله گلوتن ذرت ( 4 و 8 درصد) بدون فرآوری و فرآوری شده با آنزیم پروتئاز (mg/L300)، در قالب طرح کاملاً تصادفی و آزمایش فاکتوریل 2×2 با یک جیره شاهد بر عملکرد، فراسنجههای بیوشیمیایی خون، ایمنی و جمعیت میکروبی ایلئوم جوجههای گوشتی انجام شد. 200 قطعه جوجه خروس گوشتی یک روزه سویه تجاری راس 308 با 5 تیمار، 4 تکرار و 10 قطعه جوجه در هر تکرار به مدت 38 روز پرورش یافتند. طی دوره آزمایش مصرف خوراک، افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی اندازهگیری شد. در سن 30 و 37 روزگی، جهت بررسی ایمنی و در سن 38 روزگی، جهت تعیین برخی از فراسنجههای بیوشیمیایی خون از ورید بال خونگیری به عمل آمده است. در پایان دوره آزمایش از بخش ایلئوم، جمعیت میکروبی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این آزمایش نشان داد که جیرههای آزمایشی حاوی 4 و 8 درصد کنجاله گلوتن ذرت فرآوری شده با آنزیم پروتئاز در اثرات متقابل و مقایسات مستقل نسبت به شاهد دارای افزایش مصرف خوراک، افزایش وزن بدن و کاهش ضریب تبدیل غذایی بود (05/0P<)، و همچنین، تیمار حاوی 8 درصد گلوتن ذرت فرآوری شده با آنزیم پروتئاز در اثرات متقابل و مقایسات مستقل سبب افزایش ایمنی، سوپراکسیددیسموتاز و کاهش فلور میکروبی مضر در پایان دوره شد (05/0P<). به طور کلی، نتایج این آزمایش نشان داد که فرآوری گلوتن ذرت با آنزیم پروتئاز در شرایط آزمایشگاهی و استفاده از آن در جیره غذایی جوجههای گوشتی سبب بهبود عملکرد، ایمنی و کاهش جمعیت میکروبی مضر شد.
مجید کلانتر نیستانکی؛ اکبر یعقوبفر؛ فریبرز خواجعلی
چکیده
این آزمایش با 3 تیمار در 5 تکرار در قالب طرح کاملا تصادفی با استفاده از 375 قطعه جوجه یک روزه مخلوط از سویه راس 308 در دو دوره زمانی 1 تا 21 روزگی و 22 تا 42 روزگی اجرا گردید. گروه های آزمایشی شامل شاهد، جو و جو مکمل شده با مخلوط آنزیم های فیتاز و مولتی گلایکاناز و صفات مورد بررسی شامل عملکرد، جمعیت میکروبی روده کوچک و اندازه گیری مشخصات ...
بیشتر
این آزمایش با 3 تیمار در 5 تکرار در قالب طرح کاملا تصادفی با استفاده از 375 قطعه جوجه یک روزه مخلوط از سویه راس 308 در دو دوره زمانی 1 تا 21 روزگی و 22 تا 42 روزگی اجرا گردید. گروه های آزمایشی شامل شاهد، جو و جو مکمل شده با مخلوط آنزیم های فیتاز و مولتی گلایکاناز و صفات مورد بررسی شامل عملکرد، جمعیت میکروبی روده کوچک و اندازه گیری مشخصات ظاهری پرزهای ناحیه ژژنوم بودند. نتایج نشان داد در کل دوره بیشترین و کمترین میزان خوراک مصرفی روزانه مربوط به گروه های آزمایشی جو با آنزیم و شاهد تعلق داشت (01/0P<). بیشترین و کمترین میزان رشد روزانه نیز به گروه های آزمایشی شاهد و جو بود (01/0P<). کمترین و بیشترین مقدار ضریب تبدیل غذایی مربوط به گروه های آزمایشی شاهد و جو بود (01/0P<). در بین گروه های آزمایشی جو بیشترین جمعیت باکتری های گرم منفی، کلی فرم و کلستریدیوم و در مقابل کمترین جمعیت باکتری های اسید لاکتیک و بیفیدوباکتر را داشت (01/0P<). همچنین گروه آزمایشی جو در بین گروه ها از کمترین ابعاد پرز و بیشترین عمق کریپت برخوردار بود (01/0P<). مکمل سازی جو با آنزیم باعث افزایش جمعیت باکتری های مطلوب و بهبود ابعاد پرزهای روده شد. در کل، نتایج این آزمایش نشان داد که با مصرف پلی ساکاریدهای غیر نشاسته ای جو به جیره ها کاهش عملکرد، افزایش جمعیت میکروبی نامطلوب و صدمه به پرزهای روده کوچک مشاهده شد، اما مکمل سازی جیره های دارای جو با آنزیم باعث برطرف شدن مشکلات فوق شد.
