تغذیه دام و طیور
فاطمه اصغرزاده؛ نظر افضلی؛ سید همایون فرهنگ فر؛ محمد امیر کریمی ترشیزی
چکیده
در این تحقیق تاثیر روی و سلنیوم سنتز شده از پروبیوتیک نانومینرال شده، بر خصوصیات عملکرد، خصوصیات کیفی تخممرغ، وضعیت پاداکسایشی و پاسخ ایمنی مرغان تخمگذار بررسی شد. تعداد 576 قطعه مرغ تخمگذار سویه های-لاین در اوج تولید (از سن 25 تا 37 هفتگی در سه دوره چهار هفتهای) در قالب طرح کاملاً تصادفی با آزمایش فاکتوریل 3×3 با 8 تکرار و 8 پرنده در ...
بیشتر
در این تحقیق تاثیر روی و سلنیوم سنتز شده از پروبیوتیک نانومینرال شده، بر خصوصیات عملکرد، خصوصیات کیفی تخممرغ، وضعیت پاداکسایشی و پاسخ ایمنی مرغان تخمگذار بررسی شد. تعداد 576 قطعه مرغ تخمگذار سویه های-لاین در اوج تولید (از سن 25 تا 37 هفتگی در سه دوره چهار هفتهای) در قالب طرح کاملاً تصادفی با آزمایش فاکتوریل 3×3 با 8 تکرار و 8 پرنده در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی عبارتند از: ۱. جیره شاهد (بدون سلنیوم و روی)، ۲. جیره شاهد +کیلات سلنیوم، 3. جیره شاهد + کیلات روی، 4. جیره شاهد + روی سنتز شده از پروبیوتیک، 5. جیره شاهد + سلنیوم سنتز شده از پروبیوتیک، 6. جیره شاهد + کیلات روی + کیلات سلنیوم، 7. جیره شاهد + کیلات روی + سلنیوم سنتز شده از پروبیوتیک، 8. جیره شاهد + روی سنتز شده از پروبیوتیک + کیلات سلنیوم، 9. جیره شاهد + روی سنتز شده از پروبیوتیک + سلنیوم سنتز شده از پروبیوتیک. نتایج نشان داد استفاده از روی و سلنیوم سنتز شده از پروبیوتیک موجب افزایش معنیدار درصد تولید، میانگین وزن تخممرغ و بهبود ضریب تبدیل خوراک شد (05/0>P). غلظت سرمی کلسترول، تریگلیسرید و مالون دیآلدهید در مرغان دریافت کننده روی و سلنیوم پروبیوتیکی کاهش معنیدار و غلظت سرمی HDL و شاخص آنتیاکسیدانی کل افزایش معنیدار در مقایسه با سایر گروههای آزمایشی داشت (05/0>P). در نتیجهگیری کلی میتوان بیان داشت که روی و سلنیوم سنتز شده از پروبیوتیک نانومینرال شده ، عملکرد مناسبتری در مرغهای تخمگذار دارد.
مسعود صفرزایی؛ حسن صالح؛ طاهر میرکزهی؛ امید جنگجو
چکیده
به منظور ارزیابی اثرات سطوح روی و سلنیوم معدنی در جیرههای غذایی حاوی روغن اکسیده بر عملکرد، میزان فعالیت آنزیمهای پاداکسندگی و کیفیت گوشت جوجههای گوشتی، آزمایشی با استفاده از 480 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس 308، در قالب آزمایش فاکتوریل 2*3*2 . به منظور بررسی میزان پایداری گوشت در سن 42 روزگی، میزان مالون دی آلدئید (MDA) از نمونههای ...
بیشتر
به منظور ارزیابی اثرات سطوح روی و سلنیوم معدنی در جیرههای غذایی حاوی روغن اکسیده بر عملکرد، میزان فعالیت آنزیمهای پاداکسندگی و کیفیت گوشت جوجههای گوشتی، آزمایشی با استفاده از 480 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس 308، در قالب آزمایش فاکتوریل 2*3*2 . به منظور بررسی میزان پایداری گوشت در سن 42 روزگی، میزان مالون دی آلدئید (MDA) از نمونههای گوشت ران ذخیره شده بعد از گذشت یک ماه از کشتار مورد بررسی قرار گرفتند. میزان فعالیت سرمی آنزیمهای سوپر اکسید دیسموتاز (SOD) و گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) با خونگیری از طریق ورید بال جوجهها قبل از کشتار انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین مصرف خوراک روزانه و ضریب تبدیل جوجهها، تحت تاثیر جیرههای آزمایشی قرار نگرفت. اما میانگین افزایش وزن روزانه، تحت تاثیر میزان مصرف روی، اختلاف معنیداری نشان داد(05/0P<). سطح 100 میلیگرم، روی در مقایسه با شاهد تفاوت معنیداری بر میزان فعالیت آنزیم SOD نشان داد (05/0P<). کمترین میزان فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز مربوط به جوجههای تغذیه شده با روغن اکسیده فاقد روی و 3/0 میلیگرم/کیلوگرم سلنیوم بود. بیشترین و کمترین میزان MDA عضله ران، به ترتیب مربوط به جوجههای تغذیه شده با روغن اکسیده فاقد روی و سلنیوم و جیرههای روغن سالم حاوی100 میلیگرم/کیلوگرم روی و 3/0 میلیگرم/کیلوگرم سلنیوم، بود. نتایج این مطالعه نشان داد که اثرات همکوشش بین روی و سلنیوم بر روی آنزیم-های اکسیداسیونی و MDA مشاهده نشد. افزودن 100 میلیگرم در کیلوگرم سولفات روی و 3/0 میلیگرم در کیلوگرم سلنیوم جهت کاهش اثرات پاداکسندگی در جیرههای طیور، پیشنهاد میشود.
دانیال حاجیلری؛ محمود شمس شرق؛ امید عشایری زاده
چکیده
آزمایشی بهمنظور بررسی اثرات سطوح مختلف مواد معدنی ارگانیک و غیرارگانیک (روی، مس و منگنز) بر عملکرد، خصوصیات لاشه، استخوان درشتنی و فراسنجههای خون جوجههای گوشتی انجام گردید. 224 قطعه جوجه خروس سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی به مدت 42 روز پرورش یافتند. 4 تیمار آزمایشی عبارتند از: 1T) شکل غیرارگانیک روی، مس و منگنز به مقادیر 110، ...
بیشتر
آزمایشی بهمنظور بررسی اثرات سطوح مختلف مواد معدنی ارگانیک و غیرارگانیک (روی، مس و منگنز) بر عملکرد، خصوصیات لاشه، استخوان درشتنی و فراسنجههای خون جوجههای گوشتی انجام گردید. 224 قطعه جوجه خروس سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی به مدت 42 روز پرورش یافتند. 4 تیمار آزمایشی عبارتند از: 1T) شکل غیرارگانیک روی، مس و منگنز به مقادیر 110، 16 و 120 میلیگرم، 2T) شکل ارگانیک روی، مس و منگنز به مقادیر 110، 16 و 120 میلیگرم ، 3T) شکل غیرارگانیک روی، مس و منگنز به مقادیر 55، 8 و60 میلیگرم، 4T) شکل ارگانیک روی، مس و منگنز به مقادیر 55، 8 و 60 میلیگرم. نتایج نشان داد که روی، مس و منگنز ارگانیک نسبت به مواد معدنی غیرارگانیک باعث بهبود افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی میشوند (05/0>P). رطوبت و pH بستر تحت تاثیر تیمارها قرار نگرفت. اگرچه وقوع و شدت آسیب کف پا در جوجههای تغذیه شده با مواد معدنی ارگانیک کمتر بود (تیمارهای 2 و 4). تیمارهای دوم و چهارم بیشترین مقدار روی و منگنز در استخوان درشت نی و مس در کبد را داشتند. به لحاظ فراسنجههای خون بیشترین مقدار آنزیم آلکالین فسفاتاز و کمترین مقدار کلسترول در تیمارهای دوم و چهارم بود. نتایج آزمایش نشان میدهد که مواد معدنی ارگانیک یک جایگزین مناسب برای مواد معدنی غیرارگانیک بوده و باعث بهبود عملکرد و سلامت جوجههای گوشتی میشود.
