اکبر ابرغانی؛ مرتضی چاجی؛ هرمز منصوری؛ مرتضی ممویی؛ خلیل میرزاده؛ هدایت اله روشنفکر
چکیده
سه گونه گیاهی شورزی تحت چرای شتر به نامهای سلمکی ساقه سفید، اشنان و سیاه شور از نظر ترکیب شیمیایی، انرژی قابل متابولیسم و گوارشپذیری ماده خشک، ماده آلی و فیبر در قالب طرح آزمایشی کاملاً تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونههای گیاهی در طول فصل چرای پاییزه و زمستانه از مراتع تحت چرای جنوب استان خوزستان و بر اساس الگوی چرای شتر ...
بیشتر
سه گونه گیاهی شورزی تحت چرای شتر به نامهای سلمکی ساقه سفید، اشنان و سیاه شور از نظر ترکیب شیمیایی، انرژی قابل متابولیسم و گوارشپذیری ماده خشک، ماده آلی و فیبر در قالب طرح آزمایشی کاملاً تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونههای گیاهی در طول فصل چرای پاییزه و زمستانه از مراتع تحت چرای جنوب استان خوزستان و بر اساس الگوی چرای شتر از بوتههای مذکور جمعآوری و بر اساس ماده خشک مخلوط و نمونههای ترکیبی (به عنوان تیمار) تهیه شدند. جایگزینی سلمکی ساقه سفید با هر کدام از 5/66 یا 5/33 درصد از اشنان و سیاه شور به طور معنیداری مقدار ماده آلی را کاهش و مقدار خاکستر را افزایش داد. همچنین با جایگزینی مزبور، انرژی قابل متابولیسم افزایش یافت (05/0>P). درصد گوارشپذیری ماده خشک تحت تاثیر تیمار قرار گرفت (05/0>P). جایگزینی 5/66 درصد سیاه شور با اشنان و سلمکی ساقه سفید با اشنان سبب افزایش گوارشپذیری ماده آلی شد (05/0>P). گیاه سلمکی ساقه سفید در مقایسه با دو گونه اشنان و سیاه شور و همچنین اشنان در مقایسه با سیاه شور از درصد گوارشپذیری دیواره سلولی و دیواره سلولی منهای همی سلولز بالاتری برخوردار بودند (05/0>P). نتایج نشان داد که سه گونه گیاهی مورد مطالعه تفاوتی از نظر انرژی قابل متابولیسم نداشتند، ولی ترکیب اشنان و سلمکی ساقه سفید موجب افزایش گوارش پذیری ماده آلی و ارزش انرژیزائی آنها شد.
وحید عباسیراد؛ خلیل میرزاده؛ مرتضی ممویی؛ صالح طباطبایی وکیلی؛ مهدی زارعی
چکیده
هدف این آزمایش بررسی اثر سطوح مختلف پودر برگ گردو و ویتامین E بر وضعیت آنتیاکسیدانی خون، عملکرد تولیدی و خصوصیات کیفی تخممرغ در مرغهای تخمگذار بود. تعداد 216 قطعه مرغ تخمگذار لگهورن سویه های-لاین W36 (با سن 70 هفته) انتخاب و در قالب طرح کاملاً تصادفی به 6 تیمار، 3 تکرار و 12 قطعه مرغ در هر تکرار تقسیم بندی شدند. تیمارها شامل تیمار شاهد، ...
بیشتر
هدف این آزمایش بررسی اثر سطوح مختلف پودر برگ گردو و ویتامین E بر وضعیت آنتیاکسیدانی خون، عملکرد تولیدی و خصوصیات کیفی تخممرغ در مرغهای تخمگذار بود. تعداد 216 قطعه مرغ تخمگذار لگهورن سویه های-لاین W36 (با سن 70 هفته) انتخاب و در قالب طرح کاملاً تصادفی به 6 تیمار، 3 تکرار و 12 قطعه مرغ در هر تکرار تقسیم بندی شدند. تیمارها شامل تیمار شاهد، تیمارهای حاوی 100 و یا 200 میلیگرم در کیلوگرم ویتامین E و تیمارهای حاوی 1، 2 و 3 درصد پودر برگ گردو بودند. نتایج نشان داد که استفاده از سطوح مختلف ویتامین E و برگ گردو دارای اثرات معنیداری بر ظرفیت آنتیاکسیدانی پلاسمای خون میباشد (05/0>P)، بهطوری که تیمار حاوی 2 درصد برگ گردو بیشترین و تیمار شاهد کمترین ظرفیت آنتیاکسیدانی پلاسما را داشتند. غلظت مالون دیآلدئید سرم خون (به عنوان شاخص اکسیداسیون چربیها) تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفت (05/0<P). همچنین گروههای آزمایشی بر درصد تولید تخممرغ، وزن تخممرغ، توده تخممرغ و ضریب تبدیل غذایی تأثیر نداشتند (05/0<P)، اما خوراک مصرفی در تیمار حاوی 200 میلیگرم در کیلوگرم ویتامین E و تیمارهای 2 و 3 درصد برگ گردو کاهش یافت (05/0>P). شاخص رنگ زرده تخممرغ تحت تأثیر تیمارهای برگ گردو افزایش معنیداری نشان داد (05/0>P)، اما سایر خصوصیات کیفی مورد بررسی تحت تأثیر تیمارها قرار نگرفتند (05/0<P). بر اساس مشاهدات، سطح 2 درصد برگ گردو میتواند به عنوان یک منبع جدید از آنتیاکسیدانها در تغذیه طیور مورد استفاده قرار گیرد.
مریم اعلائی؛ محمد حسین شهیر؛ مرتضی ممویی؛ سمیه سالاری
چکیده
در این تحقیق اثر عادتدهی گرمایی و محدودیت غذایی اوائل پرورش بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجههای گوشتی در شرایط تنش گرمایی مداوم مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش با استفاده از 300 قطعه جوجه گوشتی سویه کاب در قالب طرح کامل تصادفی با آزمایش فاکتوریل 2× 2 با 4 تیمار و 5 تکرار با 15 پرنده در هر تکرار به مدت 42 روز به مورد اجرا گذاشته شد. ...
بیشتر
در این تحقیق اثر عادتدهی گرمایی و محدودیت غذایی اوائل پرورش بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجههای گوشتی در شرایط تنش گرمایی مداوم مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش با استفاده از 300 قطعه جوجه گوشتی سویه کاب در قالب طرح کامل تصادفی با آزمایش فاکتوریل 2× 2 با 4 تیمار و 5 تکرار با 15 پرنده در هر تکرار به مدت 42 روز به مورد اجرا گذاشته شد. تیمارها شامل گروه 1- عادتدهی گرمایی و محدودیت غذایی، 2- عادتدهی گرمایی، 3- محدودیت غذای و 4- شاهد بودند. عادتدهی گرمایی در روز 3 (دردمای2± 38 درجه سانتیگراد) و محدودیت غذایی از روز 7 تا 14 (از ساعت 10 تا 17) اعمال شد. در اواسط (26 روزگی) و انتهای دوره (40 روزگی) پرورش، نمونه خون جهت سنجش فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون گرفته شد. نتایج آزمایش نشان داد عادتدهی گرمایی باعث بهبود افزایش وزن در دوره رشد در شرایط تنش گرمایی نسبت به تیمار شاهد میشود (05/0>p). اعمال محدودیت غذایی تاثیر معنیداری بر میزان کاهش مصرف خوراک، افزایش وزن و بهبود ضریب تبدیل غذایی در دوره آغازین داشت (05/0>p) . در 26 روزگی، عادتدهی گرمایی باعث افزایش معنیدار تری گلیسرید شد. اثر متقابل بین تیمارها باعث افزایش کلسترول سرم خون در تیمار دارای محدودیت خوراک در این دوره گردید (05/0>p). همچنین در 40 روزگی، عادتدهی گرمایی باعث افزایش معنیدار فسفر شد(05/0>p). تاثیر عادتدهی گرمایی، محدودیت غذایی و اثرات متقابل آنها بر میزان گلوکز سرم خون و کل پروتئین معنیدار نبود (05/0<p).درمجموع، عادتدهی گرمایی در سه روزگی باعث بهبود افزایش وزن جوجههای گوشتی در پایان دوره پرورش شد.
