مریم اعلائی؛ محمد حسین شهیر؛ مرتضی ممویی؛ سمیه سالاری
چکیده
در این تحقیق اثر عادتدهی گرمایی و محدودیت غذایی اوائل پرورش بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجههای گوشتی در شرایط تنش گرمایی مداوم مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش با استفاده از 300 قطعه جوجه گوشتی سویه کاب در قالب طرح کامل تصادفی با آزمایش فاکتوریل 2× 2 با 4 تیمار و 5 تکرار با 15 پرنده در هر تکرار به مدت 42 روز به مورد اجرا گذاشته شد. ...
بیشتر
در این تحقیق اثر عادتدهی گرمایی و محدودیت غذایی اوائل پرورش بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجههای گوشتی در شرایط تنش گرمایی مداوم مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمایش با استفاده از 300 قطعه جوجه گوشتی سویه کاب در قالب طرح کامل تصادفی با آزمایش فاکتوریل 2× 2 با 4 تیمار و 5 تکرار با 15 پرنده در هر تکرار به مدت 42 روز به مورد اجرا گذاشته شد. تیمارها شامل گروه 1- عادتدهی گرمایی و محدودیت غذایی، 2- عادتدهی گرمایی، 3- محدودیت غذای و 4- شاهد بودند. عادتدهی گرمایی در روز 3 (دردمای2± 38 درجه سانتیگراد) و محدودیت غذایی از روز 7 تا 14 (از ساعت 10 تا 17) اعمال شد. در اواسط (26 روزگی) و انتهای دوره (40 روزگی) پرورش، نمونه خون جهت سنجش فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون گرفته شد. نتایج آزمایش نشان داد عادتدهی گرمایی باعث بهبود افزایش وزن در دوره رشد در شرایط تنش گرمایی نسبت به تیمار شاهد میشود (05/0>p). اعمال محدودیت غذایی تاثیر معنیداری بر میزان کاهش مصرف خوراک، افزایش وزن و بهبود ضریب تبدیل غذایی در دوره آغازین داشت (05/0>p) . در 26 روزگی، عادتدهی گرمایی باعث افزایش معنیدار تری گلیسرید شد. اثر متقابل بین تیمارها باعث افزایش کلسترول سرم خون در تیمار دارای محدودیت خوراک در این دوره گردید (05/0>p). همچنین در 40 روزگی، عادتدهی گرمایی باعث افزایش معنیدار فسفر شد(05/0>p). تاثیر عادتدهی گرمایی، محدودیت غذایی و اثرات متقابل آنها بر میزان گلوکز سرم خون و کل پروتئین معنیدار نبود (05/0<p).درمجموع، عادتدهی گرمایی در سه روزگی باعث بهبود افزایش وزن جوجههای گوشتی در پایان دوره پرورش شد.
