نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• پوریا دادور ¹
• نجمه کارگر برزی ²

¹ استادیار بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان، ایران

² بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان، ایران

چکیده

هدف از انجام این مطالعه ارزیابی قابلیت هضم آزمایشگاهی و تجزیه پذیری سیلاژ کنگرفرنگی با سطوح مختلف دانه جو آسیاب شده در مقایسه با سیلاژ ذرت بود. بدین منظور علوفه کنگرفرنگی به همراه سطوح صفر، 5 و 10 درصد دانه جو آسیاب شده به مدت 60 روز سیلو گردید. قابلیت هضم سیلاژهای آزمایشی به روش هضم دو مرحله ای تیلی و تری انجام شد. برای تعیین تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای سیلاژهای آزمایشی به روش کیسه‌نایلونی از سه رأس گاو نر دارای فیستولای شکمبه ای استفاده شد. نتایج نشان داد که میزان پروتئین، pH و تانن سیلاژ کنگرفرنگی با افزودن دانه جو آسیاب‌شده به طور معنی داری کاهش یافت (01/0>P). قابلیت هضم ماده خشک در سیلاژ کنگرفرنگی حاوی 10 درصد دانه جو آسیاب شده نسبت به سایر تیمارهای آزمایشی بیشتر بود (01/0>P). قابلیت هضم ماده آلی سیلاژ ذرت و سیلاژ کنگرفرنگی حاوی 10 درصد دانه جو آسیاب شده در مقایسه با سایر تیمارها بالاتر بود (01/0>P). بیشترین انرژی قابل متابولیسم در سیلاژ کنگرفرنگی حاوی 10 درصد دانه جو آسیاب شده مشاهده شد. بخش های سریع تجزیه، کند تجزیه و پتانسیل تجزیه برای ماده خشک و بخش های کند تجزیه و پتانسیل تجزیه برای پروتئین خام با افزایش سطح دانه جو در سیلاژهای کنگرفرنگی افزایش یافت (05/0>P). به‌طور کلی افزودن دانه جو آسیاب شده به سیلاژ کنگرفرنگی موجب بهبود کیفیت و ترکیب شیمیایی سیلاژ شده و قابلیت هضم و تجزیه پذیری آن را افزایش داد.

کلیدواژه‌ها

• انرژی قابل سوخت و ساز
• تجزیه پذیری
• سیلاژ
• قابلیت هضم آزمایشگاهی

موضوعات

• تغذیه دام و طیور