نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• علی مصطفی طهرانی ¹
• حسنا حاجاتی ¹
• اکبر یعقوبفر ¹
• حمیدرضا قلمکاری ²
• حسن صانعی ²
• مهشید ابراهیم نژاد ²

¹ موسسه تحقیقات علوم دامی کشور

² شرکت سپاهان دانه

چکیده

تحقیق حاضر به منظور تعیین ارزش بیولوژیکی عنصر منگنز با استفاده از ارزیابی زیست‌سنجی در استخوان درشت‌نی و خون جوجه‌های گوشتی انجام شد. بدین منظور از 6 نوع منبع منگنز شامل اکسید منگنز 35 درصد خلوص (400 و 800 میلی گرم بر کیلوگرم)، 25 درصد خلوص (400 و 800 میلی گرم بر کیلوگرم)، 45 تا 55 درصد خلوص (400 و 800 میلی گرم بر کیلوگرم)، 30 درصد خلوص (400 و 800 میلی گرم بر کیلوگرم)، 40 درصد خلوص (800 میلی گرم بر کیلوگرم) و سولفات منگنز (800 میلی گرم بر کیلوگرم)، گروه کنترل (بدون افزودن منگنز) استفاده شد. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با استفاده از تعداد 660 قطعه جوجه یک روزه سویه راس 308، با 11 تیمار و 6 تکرار به انجام رسید. جیره‌ها از لحاظ میزان انرژی قابل سوخت و ساز، پروتئین خام و سایر مواد مغذی مشابه بودند. سطوح متفاوت از یک نوع مکمل منگنز در جیره غذایی، تأثیر معنی داری بر غلظت کلسیم، فسفر و منگنز خون نداشت. اثر نوع مکمل منگنز مصرفی بر غلظت کلسیم و منگنز خون معنی‌دار بود (05/0P<)، ولی اثر آن بر میزان فسفر خون معنی دار نبود. نوع و سطح مکمل منگنز، بر غلظت منگنز استخوان درشت نی اثر معنی داری داشت (05/0P<). بیشترین زیست فراهمی نسبی اکسید معدنی منگنز مربوط به منبع 2 (خلوص 25 درصد) و کمترین آن مربوط به منبع 3 (خلوص 55-45 درصد) بود. به‌طور کلی، زیست فراهمی نسبی منابع مختلف اکسید و سولفات منگنز معدنی متفاوت است و می‌تواند بر شاخص‌های بیولوژیک جوجه‌گوشتی اثرگذار باشد.

کلیدواژه‌ها

• زیست فراهمی نسبی
• درشت نی
• منگنز
• جوجه گوشتی

موضوعات

• تغذیه دام و طیور