تغذیه دام و طیور
مهدی نیکبختی؛ مصطفی یوسف اللهی؛ حسن فضائلی؛ یداله چاشنی دل؛ محمدرضا دهقانی؛ ;کمال شجاعیان
چکیده
قصیل جو و تریتیکاله پس از برداشت، بهصورت جداگانه سیلو شدند. پس از گذشت سه ماه، نیمی از سیلاژها با بخش کنسانترهای جیره مخلوط و مجدد در بستههای 30 کیلوگرمی سیلو شد. چهار جیرۀ غذایی شامل: 1) مخلوط روزانه سیلاژ قصیل جو و کنسانتره، 2) مخلوط روزانه سیلاژ قصیل تریتیکاله وکنسانتره، 3) سیلاژ خوراک کامل قصیل جو و 4) سیلاژ خوراک کامل قصیل تریتیکاله ...
بیشتر
قصیل جو و تریتیکاله پس از برداشت، بهصورت جداگانه سیلو شدند. پس از گذشت سه ماه، نیمی از سیلاژها با بخش کنسانترهای جیره مخلوط و مجدد در بستههای 30 کیلوگرمی سیلو شد. چهار جیرۀ غذایی شامل: 1) مخلوط روزانه سیلاژ قصیل جو و کنسانتره، 2) مخلوط روزانه سیلاژ قصیل تریتیکاله وکنسانتره، 3) سیلاژ خوراک کامل قصیل جو و 4) سیلاژ خوراک کامل قصیل تریتیکاله تهیه و روی 64 رأس برۀ نر نژاد زل در قالب چهار تیمار و چهار تکرار و چهار رأس در هر تکرار، به مدت 84 روز مورد آزمایش قرار گرفت. افزایش وزن روزانه برههای تغذیه شده با جیرۀ 3 بهطور معنیداری (147 گرم)، بیشتر از برههای تغذیه شده با جیرۀ 1 (108 گرم) و جیرۀ 2 (103 گرم) بود (05/0>P). بیشترین مقدار ماده خشک مصرفی روزانه در برههای تغذیه شده با جیرۀ 3 (1213 گرم) و کمترین مقدار در برههای تغذیه شده با جیرۀ 1 (937 گرم) مشاهده شد (03/0=P). بازده تبدیل خوراک در برههای تغذیه شده با جیرۀ 3 (1/7) بهتر از برههای تغذیه شده با سایر جیرهها بود (03/0=P). میانگین وزن لاشه در برههای تغذیه شده با جیرۀ سه بهطور معنیداری (3/15 کیلوگرم)، بیشتر از برههای تغذیه شده با جیرۀ 1 (6/13 کیلوگرم) و جیرۀ 2 (7/12 کیلوگرم) بود (05/0>P). برههای تغذیه شده با جیرۀ 4 نسبت به برههای تغذیه شده با جیرۀ 2، چربی بطنی بیشتری داشتند (05/0>P). بهطور کلی، استفاده از سیلاژخوراک کامل قصیل جو و تریتیکاله سبب بهبود عملکرد پروار برهها شد.
معظمه گوری؛ محمدرضا دهقانی؛ مصطفی یوسف الهی؛ ریحانه هوشیار
چکیده
این تحقیق به منظور بررسی اثر نوع جیره و RFI بر فراسنجههای خونی و عملکرد برههای نر نژاد کرمانی انجام گردید. آزمایش ابتدا به صورت طرح کاملاً تصادفی با دو نوع جیره آزمایشی شامل: جیره با کنسانتره بالا و جیره با علوفه بالا، بر روی 40 رأس برهی نر با میانگین سن 5/3 ماه و وزن اولیه 5/1 ±16 کیلوگرم به مدت 42 روز اجرا گردید. میزان خوراک مصرفی ...
بیشتر
این تحقیق به منظور بررسی اثر نوع جیره و RFI بر فراسنجههای خونی و عملکرد برههای نر نژاد کرمانی انجام گردید. آزمایش ابتدا به صورت طرح کاملاً تصادفی با دو نوع جیره آزمایشی شامل: جیره با کنسانتره بالا و جیره با علوفه بالا، بر روی 40 رأس برهی نر با میانگین سن 5/3 ماه و وزن اولیه 5/1 ±16 کیلوگرم به مدت 42 روز اجرا گردید. میزان خوراک مصرفی و افزایش وزن برهها اندازهگیری شد و بر پایه آن مقدار RFI محاسبه گردید. سپس دامهای مصرفکننده هر جیره بر اساس مقدارRFI به صورت دامهای با RFI بالا (کمبازده) و RFI پایین (پربازده) در نظر گرفته شدند و تأثیر نوع جیره و RFI بر فراسنجههای خونی و عملکرد برهها در قالب آزمایش فاکتوریل (2×2) بررسی شد. استفاده از جیره حاوی کنسانتره بالا سبب کاهش ماده خشک مصرفی، بهبود وزن نهایی، افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل خوراک شد (01/0p <). غلظت گلوکز، تریگلیسرید، انسولین، گرلین و فاکتور رشد شبهانسولین خون با مصرف کنسانتره بالا افزایش و غلظت اوره خون کاهش یافت (01/0p <). دامهای با RFI پایین، مصرف خوراک کمتر و ضریب تبدیل خوراک بهتری داشتند (01/0p <). غلظت گلوکز، اوره، گرلین و فاکتور رشد شبهانسولین خون برههای با RFI پایین کمتر از دامهای با RFI بالا بود (01/0p <). مصرف کنسانتره بالا در هر دو گروه دامهای با RFI پایین و بالا سبب بهبود افزایش وزن نهایی شد (05/0p <). نتایج نشان داد که عامل RFI میتواند در انتخاب دامهایی با مصرف خوراک کمتر و ضریب تبدیل خوراک بهتر در برههای نژاد کرمانی مؤثر باشد.
مرتضی کیخاصابر؛ مصطفی یوسف الهی؛ حمیدرضا میرزایی؛ محمد رکوعی؛ محمدرضا دهقانی
چکیده
بهمنظور بررسی ارتباط بین مزاج گوسالهها در زمان ازشیرگیری، با عملکرد، تیپ بدن و برخی فراسنجههای خونی، از 43 رأس گوساله(19 ماده و 24 نر) از توده گاو سیستانی استفاده شد. هنگام ازشیرگیری با انجام روشهای، امتیاز آغل، امتیاز راهرو و امتیاز جایگاه مهار ، آزمون مزاج انجام شد. گوسالهها به سه گروه آرام، متوسط و تندمزاج تقسیم شدند. شاخصهای ...
بیشتر
بهمنظور بررسی ارتباط بین مزاج گوسالهها در زمان ازشیرگیری، با عملکرد، تیپ بدن و برخی فراسنجههای خونی، از 43 رأس گوساله(19 ماده و 24 نر) از توده گاو سیستانی استفاده شد. هنگام ازشیرگیری با انجام روشهای، امتیاز آغل، امتیاز راهرو و امتیاز جایگاه مهار ، آزمون مزاج انجام شد. گوسالهها به سه گروه آرام، متوسط و تندمزاج تقسیم شدند. شاخصهای اندازهگیری شده شامل دمای بدن، ضربان قلب، طول دست، طول کمر، اندازه دم، دور قفسه سینه، قطر ساق دست و پا، اندازه پیشانی و گوش و همچنین غلظت گلوکز، پروتئین کل، کراتینین، تریگلیسرید، انسولین، HDL ، LDL، T3 و T4 در سرم بود. نتایج تجزیه و تحلیل آماری بوسیله نرم افزار R-3.3.2 نشان داد، سرعت رشد و ضریب تبدیل در گوسالههای آرام بهتر از دو گروه دیگر بود(05/0P<). در گروه آرام، ضربان قلب نسبت به دو گروه دیگر و دمای بدن نسبت به گروه تندمزاج کمتر بود(050/0>P). طول پیشانی، گوش، کمر، اندازه دست، قطرساق دست و ساق پا در گروه آرام بیشتر از گروه تند مزاج بود(05/0P<). غلظت انسولین سرم گروه آرام بیشتر از گروه تندمزاج بود(05/0P<). تریگلیسرید، HDL، LDL و گلوکز در گروه آرام کمتر از گروه تندمزاج بود(05/0P< ). این نتایج نشان داد، توجه به نوع رفتار دام در برنامههای اصلاح نژادی و انتخاب، ممکن است بتواند در بلند مدت کمک قابل توجهی در افزایش بهرهوری دامها کند.
