نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• سمیرا نظری ¹
• ایوب عزیزی ²
• علی کیانی ³
• مریم اثنی عشری ⁴

¹ دانشجوی دکتری تخصصی تغذیه دام، دانشگاه لرستان

² دانشگاه لرستان، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، گروه علوم دامی

³ استاد، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان

⁴ استادیار، گروه فرآوری تولیدات دامی، موسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج

چکیده

پژوهش حاضر به منظور بررسی اثرات جایگزینی سطوح مختلف بیورت به جای اوره بر عملکرد رشد، فراسنجه‌های تخمیری شکمبه، فعالیت آنزیم‌های هیدرولیتیک میکروبی و سنتز پروتئین میکروبی شکمبه بره‌های نر پرواری نژاد افشاری انجام شد. تعداد 28 رأس بره با میانگین سن 15±135 روز و میانگین وزن زندۀ 45/3±34 کیلوگرم در 4 تیمار و 7 تکرار در هر تیمار در قالب طرح کاملاً تصادفی برای استفاده از چهار نوع جیره شامل جایگزینی سطوح صفر (شاهد)، 34، 67 و 100 درصد مادۀ خشک بیورت به جای اوره در یک دورۀ پروار 70 روزه مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که با افزایش سطح بیورت در جیره، افزایش وزن کل دوره، میانگین افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی به طور خطی در مقایسه با تیمار شاهد بهبود یافت (05/0P<). اما، میانگین وزن نهایی و مصرف مادۀ خشک تحت تأثیر تیمار قرار نگرفت (05/0P>). با افزایش سطح بیورت در جیره، غلظت نیتروژن آمونیاکی و فعالیت پروتئازی شکمبه به طور خطی کاهش یافت (05/0>P).غلظت استات شکمبه و فعالیت آنزیم میکروکریستالین سلولاز با افزایش سطح بیورت در جیره به صورت خطی افزایش یافت (05/0>P). غلظت آلانتوئین دفعی، کل مشتقات پورینی دفعی ادرار، کل مشتقات پورینی جذب شده و سنتز پروتئین میکروبی با افزایش سطح بیورت در جیره به طور خطی افزایش یافت (05/0>P). غلظت اسید اوریک و گزانتین+هیپوگزانتین تحت تأثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0<P). به طور کلی، جایگزینی بیورت به جای اوره تا سطح 100 درصد در تغذیۀ بره‌های پرواری سبب بهبود عملکرد رشد، فراسنجه‌های تخمیر و سنتز پروتئین میکروبی شکمبه می‌شود.

کلیدواژه‌ها

• برۀ پرواری
• بیورت
• پروتئین میکروبی
• تخمیر شکمبه
• فعالیت آنزیمی

موضوعات

• تغذیه دام و طیور