نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
دانشجوی دکتری گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند
چکیده
این مطالعه بهمنظور بررسی کاهش انتقال آفلاتوکسینB1خوراک، به شیر بزهای تغذیه شده با بتاگلوکان دیواره سلولی مخمر نانوایی به صورت خالص و در ترکیب با بنتونیت انجام شد. تعداد 18 رأس بز شیری مهابادی با وزن اولیه 93/4±15/47 کیلوگرم به سه گروه آزمایشی با شش تکرار اختصاص یافتند. گروههای آزمایشی شامل:1) شاهد (جیره حاوی 25 میکروگرم بر کیلوگرم آفلاتوکسین B1 بر حسب ماده خشک)،2) شاهد + 3 گرم در روز بتاگلوکان و3) شاهد+ 6/0گرم در روز بتاگلوکان + 4/2 گرم در روز بنتونیت تجاری بود. پس از یک هفته سازگاری، همه بزها یک چالش خفیف 14 روزه با آفلاتوکسین B1را تجربه کردند که طی آن مصرف ماده خشک، راندمان مصرف خوراک، تولید و ترکیب شیر، غلظت آفلاتوکسینM1 شیر و فراسنجههای خونی آنها ارزیابی شد. نتایج نشان دادند وزن اولیه و نهایی، تولید شیر و ترکیب آن، مصرف ماده خشک و راندمان مصرف خوراک در گروههای مختلف مشابه بود. غلظت نیتروژن اوره خون، آلانین ترانسآمیناز، آسپارتات ترانسآمیناز و آلکالینفسفاتاز در گروههای مختلف نسبت به گروهشاهد تغییر یافت (P< 0.05). همچنین افزودن هردو نوع جاذب سم به جیره بزها، سبب کاهش معنیداری در درصد انتقال، غلظت و ترشح آفلاتوکسینM1، نسبت به گروه شاهد شد. به طور کلی، نتایج این مطالعه نشان دادند که ترکیب بتاگلوکان و بنتونیت با نسبت مشخص شده در این تحقیق توانایی جذب آفلاتوکسینB1 را مشابه با بتاگلوکان خالص دارد و میتواند غلظت آفلاتوکسینM1 شیر را به یک میزان کاهش دهد؛ بنابراین ترکیب بتاگلوکان و بنتونیت به عنوان یک جاذب مقرونبهصرفه آفلاتوکسینB1 نسبتبه بتاگلوکانخالص در جیرهدامها قابلتوصیه است.
کلیدواژهها
موضوعات
)