تغذیه دام و طیور
امیرحسین علیزاده قمصری؛ سید عبداله حسینی؛ حسنا حاجاتی
چکیده
آزمایش حاضر به منظور ارزیابی اثر افزودن توکسین بایندر ایرانی و خارجی به جیره جوجه های گوشتی آلوده به سم آفلاتوکیسن با استفاده از 200 قطعه جوجه خروس یک روزه سویه کاب 500 با 5 تیمار، 4 تکرار و 10 قطعه پرنده در هر تکرار انجام شد. جیره های آزمایشی شامل: 1) جیره پایه بدون آفلاتوکسین و توکسین بایندر (شاهد مثبت)، 2) جیره پایه حاوی 1200 پی پی ام آفلاتوکسینB1 ...
بیشتر
آزمایش حاضر به منظور ارزیابی اثر افزودن توکسین بایندر ایرانی و خارجی به جیره جوجه های گوشتی آلوده به سم آفلاتوکیسن با استفاده از 200 قطعه جوجه خروس یک روزه سویه کاب 500 با 5 تیمار، 4 تکرار و 10 قطعه پرنده در هر تکرار انجام شد. جیره های آزمایشی شامل: 1) جیره پایه بدون آفلاتوکسین و توکسین بایندر (شاهد مثبت)، 2) جیره پایه حاوی 1200 پی پی ام آفلاتوکسینB1 و فاقد توکسین بایندر (شاهد منفی)، 3) شاهد منفی + توکسین بایندر تجاری خارجی مایکوفیکس پلاس® به میزان 3 گرم در کیلوگرم، 4) شاهد منفی + توکسین بایندر ایرانی نوی توکس آلفا به میزان 3 گرم در کیلوگرم و 5) شاهد منفی + توکسین بایندر ایرانی نوی توکس بتا به میزان 3 گرم در کیلوگرم جیره بودند. پس از جمعآوری دادههای عملکرد رشد، مساحت سطح جذب پرز ژژنوم، هزینه خوراک مصرفی به ازای هر کیلوگرم وزن زنده و غلظت پروتئین تام سرم جوجه های گوشتی در سن 42 روزگی، از مدل تصمیمگیری چند شاخصی برای ارزیابی و مقایسه اثر توکسین بایندرهای ایرانی و خارجی استفاده شد. نتایج نشان داد که بالاترین امتیاز مدیریتی در این مدل به ترتیب متعلق به تیمارهای شاهد مثبت (0/6862)، شاهد منفی+ نوی توکس آلفا (0/6730)، شاهد منفی+ نوی توکس بتا (0/6699) و شاهد منفی+ مایکوفیکس پلاس (0/5852) بود. بهطور کلی توکسین بایندرهای ایرانی و خارجی مورد استفاده در این پژوهش توانستند اُفت عملکرد ناشی از وجود سم در جیره جوجههای گوشتی را جبران نمایند و ارجحیت استفاده از محصولات داخلی بیشتر از نمونه خارجی بود.
مهرداد نفیسی؛ منصور رضائی؛ سید عبداله حسینی؛ محمد کاظمی فرد؛ مهدی امیر صادقی؛ مجید افشار
چکیده
این تحقیق به منظور بررسی اثر منبع و سطح استفاده از عناصر منگنز، روی و مس بر عملکرد رشد سویه تجاری جوجه گوشتی کاب 500 با استفاده از طرح کاملاً تصادفی با 7 تیمار، 4 تکرار و 20 قطعه جوجه در هر واحد آزمایشی انجام شد. جوجهها در طول دوره پرورش در شرایط یکسان نگهداری شدند. جهت انتخاب بهترین تیمار و تصمیمگیری در مورد منبع و سطح عناصر منگنز، روی ...
بیشتر
این تحقیق به منظور بررسی اثر منبع و سطح استفاده از عناصر منگنز، روی و مس بر عملکرد رشد سویه تجاری جوجه گوشتی کاب 500 با استفاده از طرح کاملاً تصادفی با 7 تیمار، 4 تکرار و 20 قطعه جوجه در هر واحد آزمایشی انجام شد. جوجهها در طول دوره پرورش در شرایط یکسان نگهداری شدند. جهت انتخاب بهترین تیمار و تصمیمگیری در مورد منبع و سطح عناصر منگنز، روی و مس از روش مدیریت تصمیمگیری چند شاخصی استفاده شد. بر اساس رتبهبندی بدست آمده، تیمار حاوی عناصر منگنز، روی و مس به شکل آلی با منشا داخلی و تامین 100 درصد نیاز، دارای بالاترین نمرات در مقایسه با سایر گروهها بود. تیمار دارای عناصر منگنز، روی و مس به فرم آلی خارجی و 50 درصد نیاز و تیمار شاهد منفی، ضعیفترین عملکرد را نشان دادند. براساس نتایج حاصل میتوان استفاده از فرم آلی داخلی عناصر منگنز، روی و مس را به عنوان راهکاری جهت تامین نیاز جوجههای گوشتی بهمنظور افزایش عملکرد رشد و کاهش نیاز به واردات این عناصر به شکل آلی خارجی، توصیه نمود.
هوشنگ لطف الهیان؛ امیرحسین علیزاده قمصری؛ سید عبداله حسینی؛ اکبر یعقوبفر؛ علیرضا آقاشاهی
چکیده
این مطالعه به منظور ارزیابی اثرات استفاده از سطوح مختلف محرک رشد گیاهی اورکس® بر عملکرد و پاسخ های ایمنی جوجه های گوشتی انجام شد. محلول اورکس® ترکیبی از عصاره الکلی رزماری، برنجاسپ، علف سرفه، شکوفه گیلاس و جلبک قهوه ای بود. تعداد 600 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار، 5 تکرار و 30 قطعه جوجه در هر ...
بیشتر
این مطالعه به منظور ارزیابی اثرات استفاده از سطوح مختلف محرک رشد گیاهی اورکس® بر عملکرد و پاسخ های ایمنی جوجه های گوشتی انجام شد. محلول اورکس® ترکیبی از عصاره الکلی رزماری، برنجاسپ، علف سرفه، شکوفه گیلاس و جلبک قهوه ای بود. تعداد 600 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار، 5 تکرار و 30 قطعه جوجه در هر تکرار، استفاده شدند. تیمارهای آزمایشی شامل 1) گروه دریافت کننده آب آشامیدنی فاقد افزودنی (شاهد)، 2) گروه دریافت کننده آب آشامیدنی دارای محلول اورکس® با نسبت حجمی 1 به 30، 3) گروه دریافت کننده آب آشامیدنی دارای محلول اورکس® با نسبت حجمی 1 به 60 و 4) گروه دریافت کننده آب آشامیدنی دارای محلول تجاری بیوهربال® با نسبت حجمی 1 به 1000 بودند. صفات عملکرد به صورت هفتگی اندازه گیری شدند. پاسخ های ایمنی سلولی و خونی با استفاده از تزریق فیتوهماگلوتینین فسفاتی (PHAP) و سوسپانسیون گلبول قرمز خون گوسفند (SRBC) به ترتیب در سنین 15 و 35 روزگی، ارزیابی شدند. برای انتخاب بهترین تیمار و تصمیم گیری در مورد استفاده از محرک رشد گیاهی اورکس®، از روش مدیریت تصمیم گیری چند شاخصی، استفاده شد. بر اساس نمره دهی حاصل از این روش، تیمارهای 1 تا 4 به ترتیب نمرات 0/1305، 0/7418، 0/8278 و 0/6421 را به دست آوردند. بر طبق نتایج به دست آمده، استفاده از محرک رشد گیاهی اورکس® در آب آشامیدنی، به عنوان راه کاری برای بهبود صفات تولیدی و ایمنی جوجه های گوشتی، توصیه می شود.
