تغذیه دام و طیور
کمال شجاعیان؛ ام البنین دهمرده قائم آباد؛ مصطفی یوسف اللهی؛ پوریا دادور؛ حسن فضائلی
چکیده
بهمنظور امکانسنجی تولید سیلاژ برگ خرما با استفاده از سطوح مختلف ملاس خرما و اوره، آزمایشی با 4 تیمار شامل: 1) 90 درصد برگ سبز خرما و 10 درصد ملاس خرما، 2) 90 درصد برگ سبز خرما، 62/9 درصد ملاس خرما و 38/0 درصد اوره، 3) 85 درصد برگ خشک خرما، 38/14 درصد ملاس خرما و 62/0 درصد اوره و 4) 85 درصد برگ خشک خرما و 15 درصد ملاس خرما انجام شد. ترکیب سیلوها بر حسب ...
بیشتر
بهمنظور امکانسنجی تولید سیلاژ برگ خرما با استفاده از سطوح مختلف ملاس خرما و اوره، آزمایشی با 4 تیمار شامل: 1) 90 درصد برگ سبز خرما و 10 درصد ملاس خرما، 2) 90 درصد برگ سبز خرما، 62/9 درصد ملاس خرما و 38/0 درصد اوره، 3) 85 درصد برگ خشک خرما، 38/14 درصد ملاس خرما و 62/0 درصد اوره و 4) 85 درصد برگ خشک خرما و 15 درصد ملاس خرما انجام شد. ترکیب سیلوها بر حسب وزن تر محاسبه گردید. نتایج نشان داد که بیشترین درصد مادهخشک و مادهآلی بهطور معنیداری در تیمار 1 و 2 مشاهده گردید (01/0>P). بیشترین مقدار پروتئین خام در تیمار 3 مشاهده گردید (05/0>P). همچنین الیاف شوینده خنثی و اسیدی بهطور معنیداری در تیمار 1 و 4 بالاترین مقدار بودند (05/0>P). تیمار 4 بیشترین درصد لیگین را داشت (01/0>P). نمره کل ارزیابی کیفی سیلاژها و نمره مربوط به ارزیابی بویایی بهطور معنیداری در تیمار 3 بالاترین بود (01/0>P). تحت تاثیر سطوح مختلف اوره و ملاس، نیتروژن آمونیاکی سیلاژها بهطور معنیداری در تیمار 3 بالاترین مقدار بود (01/0>P). همچنین مقدارکربوهیدرات محلول درآب در تیمار 2 و 3 بهطور معنیداری بیشترین بود (01/0>P). بیشترین حجم تولید گاز، گوارشپذیری ماده آلی و انرژی قابل متابولیسم بهطور معنیداری در تیمار 3 و 4 مشاهده گردید (01/0>P). نتایج تحقیق حاضر نشان داد که افزودن اوره و ملاس خرما سبب بهبود کیفیت و ارزش تغذیهای سیلاژ برگ خرما شد و بهترین سیلاژ، تیمار 3 با ترکیب 85 درصد برگ خشک خرما، 38/14 درصد ملاس خرما و 62/0 درصد اوره بود.
تغذیه دام و طیور
سمیرا نظری؛ ایوب عزیزی؛ علی کیانی؛ مریم اثنی عشری
چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی اثرات جایگزینی سطوح مختلف بیورت به جای اوره بر عملکرد رشد، فراسنجههای تخمیری شکمبه، فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک میکروبی و سنتز پروتئین میکروبی شکمبه برههای نر پرواری نژاد افشاری انجام شد. تعداد 28 رأس بره با میانگین سن 15±135 روز و میانگین وزن زندۀ 45/3±34 کیلوگرم در 4 تیمار و 7 تکرار در هر تیمار در قالب ...
بیشتر
پژوهش حاضر به منظور بررسی اثرات جایگزینی سطوح مختلف بیورت به جای اوره بر عملکرد رشد، فراسنجههای تخمیری شکمبه، فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک میکروبی و سنتز پروتئین میکروبی شکمبه برههای نر پرواری نژاد افشاری انجام شد. تعداد 28 رأس بره با میانگین سن 15±135 روز و میانگین وزن زندۀ 45/3±34 کیلوگرم در 4 تیمار و 7 تکرار در هر تیمار در قالب طرح کاملاً تصادفی برای استفاده از چهار نوع جیره شامل جایگزینی سطوح صفر (شاهد)، 34، 67 و 100 درصد مادۀ خشک بیورت به جای اوره در یک دورۀ پروار 70 روزه مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد که با افزایش سطح بیورت در جیره، افزایش وزن کل دوره، میانگین افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی به طور خطی در مقایسه با تیمار شاهد بهبود یافت (05/0P<). اما، میانگین وزن نهایی و مصرف مادۀ خشک تحت تأثیر تیمار قرار نگرفت (05/0P>). با افزایش سطح بیورت در جیره، غلظت نیتروژن آمونیاکی و فعالیت پروتئازی شکمبه به طور خطی کاهش یافت (05/0>P).غلظت استات شکمبه و فعالیت آنزیم میکروکریستالین سلولاز با افزایش سطح بیورت در جیره به صورت خطی افزایش یافت (05/0>P). غلظت آلانتوئین دفعی، کل مشتقات پورینی دفعی ادرار، کل مشتقات پورینی جذب شده و سنتز پروتئین میکروبی با افزایش سطح بیورت در جیره به طور خطی افزایش یافت (05/0>P). غلظت اسید اوریک و گزانتین+هیپوگزانتین تحت تأثیر جیرههای آزمایشی قرار نگرفت (05/0<P). به طور کلی، جایگزینی بیورت به جای اوره تا سطح 100 درصد در تغذیۀ برههای پرواری سبب بهبود عملکرد رشد، فراسنجههای تخمیر و سنتز پروتئین میکروبی شکمبه میشود.
تغذیه دام و طیور
عمار الضرب؛ مهران ترکی؛ سودابه مرادی؛ رضا عبداللهی؛ علی خطیب جو
چکیده
این تحقیق با هدف بررسی تاثیر منبع کلسیم و اسید آلی بر عملکرد، کیفیت تخممرغ و تعیین ضرایب قابلیت هضم کلسیم در کربنات کلسیم، صدف دریایی و ترکیب کربنات کلسیم و صدف دریایی در مرغهای تخمگذار تجاری مورد بررسی قرار گرفت. تعداد 288 قطعه مرغ تخمگذار سویه لوهمن (LSL-lite) از سن 50 تا 62 هفتگی به 6 تیمار، 8 تکرار و 6 مرغ در هر تکرار در قالب آزمایش فاکتوریل ...
بیشتر
این تحقیق با هدف بررسی تاثیر منبع کلسیم و اسید آلی بر عملکرد، کیفیت تخممرغ و تعیین ضرایب قابلیت هضم کلسیم در کربنات کلسیم، صدف دریایی و ترکیب کربنات کلسیم و صدف دریایی در مرغهای تخمگذار تجاری مورد بررسی قرار گرفت. تعداد 288 قطعه مرغ تخمگذار سویه لوهمن (LSL-lite) از سن 50 تا 62 هفتگی به 6 تیمار، 8 تکرار و 6 مرغ در هر تکرار در قالب آزمایش فاکتوریل 2×3 بر پایه طرح کاملاً تصادفی شامل سه منبع کلسیم (کربنات کلسیم، صدف دریایی و ترکیب 50:50 کربنات کلسیم و صدف دریایی) با و بدون اسید آلی (تگاسید، 2 گرم در کیلوگرم) اختصاص داده شدند. ضرایب قابلیت هضم حقیقی ایلئومی کلسیم در کربنات کلسیم، پودر صدف و ترکیب کربنات کلسیم و صدف، به ترتیب 9/69، 4/65 و 2/62 درصد تعیین شد که با افزودن اسید آلی، به ترتیب 4/74، 74 و 3/75 درصد بدست آمد و افزودن اسید آلی منجر به بهبود قابلیت هضم ایلئومی کلسیم در تیمارهای حاوی صدف دریایی و ترکیب صدف+کربنات کلسیم شد (01/0>P). در مقایسه با کربنات کلسیم، تغذیه جیرههای دارای صدف یا کربنات + صدف منجر به کاهش وزن و توده تخممرغ تولیدی شد و افزودن اسیدیفایر کاهش وزن را جبران نمود (01/0P <). به کاربردن صدف در جیره منجر به بهبود عددی ضخامت پوسته تخم مرغ در مقایسه با کربنات کلسیم و ترکیب آنها گردید (06/0=P). تفاوت قابل توجهی در ضرایب قابلیت هضم کلسیم ظاهری در سه منبع کربنات کلسیم، صدف دریایی و ترکیب 50:50 صدف دریایی+کربنات کلسیم در مرغ های تخمگذار مشاهده نشد.
تغذیه دام و طیور
سید عادل مفتخرزاده؛ محمد علی بهروزی لک؛ سید عبداله حسینی؛ امیرحسین علیزاده قمصری؛ حسنا حاجاتی
چکیده
در این آزمایش، تأثیر تغذیه سطوح مختلف باقلای رقم مهتا (کد رقم: ۱.۵.۵.۸) در جیرههای پلت شده در دوره پایانی بر عملکرد، خصوصیات لاشه ، بافتشناسی ژژنوم و فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون جوجههای گوشتی بررسی شد. تعداد 600 قطعه جوجه گوشتی یکروزه تا سن 24 روزگی از جیره پایه آغازین و رشد حاوی ذرت – کنجاله سویا تغذیه شدند. سپس، در روز 24 آزمایش ...
بیشتر
در این آزمایش، تأثیر تغذیه سطوح مختلف باقلای رقم مهتا (کد رقم: ۱.۵.۵.۸) در جیرههای پلت شده در دوره پایانی بر عملکرد، خصوصیات لاشه ، بافتشناسی ژژنوم و فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون جوجههای گوشتی بررسی شد. تعداد 600 قطعه جوجه گوشتی یکروزه تا سن 24 روزگی از جیره پایه آغازین و رشد حاوی ذرت – کنجاله سویا تغذیه شدند. سپس، در روز 24 آزمایش پرندگان در قالب طرح کاملاً تصادفی به 4 تیمار با 5 تکرار و 30 پرنده در هر تکرار به واحدهای آزمایشی اختصاص یافتند. جیرههای آزمایشی شامل جیره شاهد (بدون باقلا) و جیرههای حاوی به ترتیب 5/7، 15 و 25 درصد باقلا بودند. در دوره 24 الی 44 روزگی، میانگین مصرف خوراک روزانه، میانگین افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی در میان تیمارهای آزمایشی تفاوت معنیداری نداشت. کلسترول تام با تغذیه جیرههای حاوی 15 و25 درصد باقلا در مقایسه با تیمار شاهد کاهش یافت (05/0>P). میزان شاخص روشنی گوشت(*L) و پروتئین گوشت سینه با مصرف جیره حاوی 15 درصد باقلا بهطور معنیداری افزایش یافت (05/0>P). نتیجه نهایی اینکه دانه باقلای رقم مهتا میتواند در سه سطح 5/7، 15 و 25 درصد در جیره دوره پایانی پرورش جوجههای گوشتی بدون اثرات منفی بر عملکرد پرنده مورداستفاده قرار گیرد. با اینکه استفاده از همه سطوح دانه باقلا باعث کاهش قیمت تمامشده خوراک برای یک کیلوگرم وزن زنده در مقایسه با تیمار شاهد شد، اما اقتصادیترین سطح استفاده از باقلای کم تانن در جیره جوجههای گوشتی، سطح 5/7 درصد خوراک پیشنهاد میشود.
تغذیه دام و طیور
مطلب ابراهیمی؛ محسن دانشیار؛ حامد احمدی؛ سینا پیوستگان؛ محمد افروزیه
چکیده
هدف این مطالعه ارزیابی تفاوت بین جوجههای گوشتی نر و ماده و بررسی تأثیر جنسیت بر عملکرد، ریختشناسی روده، جمعیت میکروبی روده و فراسنجههای خونی جوجههای گوشتی بود. بدین منظور تعداد 120 قطعه جوجه گوشتی راس 308 یک روزه نر و ماده تعیین جنسیت شدند و به 2 گروه (60 نر و 60 ماده) با 6 تکرار و 10 پرنده در هر تکرار تقسیم شدند. نتایج نشان داد که مصرف ...
بیشتر
هدف این مطالعه ارزیابی تفاوت بین جوجههای گوشتی نر و ماده و بررسی تأثیر جنسیت بر عملکرد، ریختشناسی روده، جمعیت میکروبی روده و فراسنجههای خونی جوجههای گوشتی بود. بدین منظور تعداد 120 قطعه جوجه گوشتی راس 308 یک روزه نر و ماده تعیین جنسیت شدند و به 2 گروه (60 نر و 60 ماده) با 6 تکرار و 10 پرنده در هر تکرار تقسیم شدند. نتایج نشان داد که مصرف خوراک در دوره رشد، پایانی و کل دوره و افزایش وزن بدن در دوره رشد و کل دوره در جوجههای گوشتی نر بیشتر از جوجههای گوشتی ماده بود (05/0>P). ارتفاع پرز دئودنوم و ژژونوم و نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت ژژنوم در جوجههای گوشتی نر نسبت به پرندگان ماده بیشتر بود (05/0>P). جوجههای گوشتی ماده عمق کریپت بیشتری در بخش ژژنوم داشتند. غلظت گلوکز، اسید اوریک، آلبومین و پروتئین کل خون در پرندگان نر به طور معنیداری بیشتر از پرندگان ماده بود (05/0>P). اما غلظت تریگلیسیرید، کلسترول و T3 خون در جوجههای گوشتی ماده بیشتر بود (05/0>P). جمعیت باکتریهای لاکتوباسیلوس در ایلئوم و سکوم جوجههای گوشتی نر بیشتر از جوجههای گوشتی ماده بود (05/0>P). به طور کلی جوجههای گوشتی نر و ماده در اکثر پارامترهای بررسی شده با هم تفاوت دارند و استفاده از پرندگان نر یا ماده نتایج تحقیقات را تحت تاثیر قرار میدهد. بنابراین توصیه میشود که محققان به دلیل تفاوتهای موجود و مشکلات تعیین جنسیت در سن یک روزگی به دنبال روشهای جایگزین از جمله برآورد اثر جنسیت با استفاده از روشهای هوشمند محاسباتی باشند.
تغذیه دام و طیور
امیررضا صفائی؛ حسن فضائلی؛ علیرضا آقاشاهی؛ مهدی امیرصادقی
چکیده
علوفههای آزمایشی به مؤسسه تحقیقات علوم دامی منتقل و ترکیبات شیمیایی، تولیدگاز حاصل از تخمیر شکمبهای (در بین زمانهای 2 الی 96 ساعت تخمیر)،گوارش پذیری دو مرحلهای و گاز متان آنها، اندازهگیری شدند. همچنین انرژی قابل متابولسیم و ارزش نسبی علوفهای بدست آمد. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با شش تیمار در سه تکرار انجام شد. تیمارهای ...
بیشتر
علوفههای آزمایشی به مؤسسه تحقیقات علوم دامی منتقل و ترکیبات شیمیایی، تولیدگاز حاصل از تخمیر شکمبهای (در بین زمانهای 2 الی 96 ساعت تخمیر)،گوارش پذیری دو مرحلهای و گاز متان آنها، اندازهگیری شدند. همچنین انرژی قابل متابولسیم و ارزش نسبی علوفهای بدست آمد. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با شش تیمار در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار1:خارشتر کشت شده با بذر و آبیاری شده با آب شیرین در حد معمولی، تیمار2:خارشتر کشت شده با بذر و آبیاری شده با آب شیرین و اعمال اثر خشکی، تیمار3: خارشتر کشت شده با بذر و آبیاری شده با آب لب شور در حد معمولی، تیمار4: خارشتر کشت شده با بذر و آبیاری شده با آب شور و اعمال اثر، تیمار5: خارشتر کشت شده با بذر و آبیاری شده با آب شور در حد معمولی و نیز تیمار6:خارشتر کشت شده با بذر و آبیاری شده با آب شور و اعمال اثر خشکی، بودند. نتایج نشان داد که بیشترین مقدار پروتئینخام بهترتیب در تیمار۳ (7/10 درصدمادهخشک) و کمترین مقدار در تیمار۲ (5/8 درصدمادهخشک) مشاهده شد. بیشترین مقدار تولید گاز(طی 24 ساعت تخمیر)، در تیمار6 (1/36 میلیلیتر) و کمترین مقدار را در تیمار۱ (8/30 میلیلیتر) بود. همچنین، بیشترین مقدار انرژی قابل متابولیسم (7/7 مگاژولبرکیلوگرم) و قابلیتهضم مادهآلی (2/59 درصدماده-خشک) در تیمار۶ ، مشاهده شد. درمجموع ازنظر ارزش غذایی، تیمار ۳ بالاترین و تیمار ۶ پایینترین مقدار را دارد. کشت خارشتر با آب لبشور (تیمار3)، برای تأمین بهتر نیازهای دامها، امکانپذیر میباشد و باعث کاهش هزینههای خوراک آنها در مناطق بیابانی میشود.
زنبور عسل
حاجیه لطفی؛ مهدی مخبر؛ علی هاشمی
چکیده
زنبور عسل یکی از مفیدترین حشرات در طبیعت است که نقشی حیاتی در گردهافشانی محصولات کشاورزی و حفظ اکوسیستم ایفا میکند. این فعالیت زنبورها تأثیر زیادی در امنیت غذایی و تولید ناخالص داخلی کشورها دارد. به همین دلیل، تقویت صنعت زنبورداری و افزایش بهرهوری زنبورستانها از اهمیت ویژهای برخوردار است. این مطالعه با هدف بررسی وجود چندشکلی ...
بیشتر
زنبور عسل یکی از مفیدترین حشرات در طبیعت است که نقشی حیاتی در گردهافشانی محصولات کشاورزی و حفظ اکوسیستم ایفا میکند. این فعالیت زنبورها تأثیر زیادی در امنیت غذایی و تولید ناخالص داخلی کشورها دارد. به همین دلیل، تقویت صنعت زنبورداری و افزایش بهرهوری زنبورستانها از اهمیت ویژهای برخوردار است. این مطالعه با هدف بررسی وجود چندشکلی در ژن گیرنده تیرامین (AmTYR1) و ارتباط احتمالی آن با عملکرد گردهآوری در کلنیهای زنبورعسل طراحی شد. در این پژوهش، تولید گرده ۱۲۵ کلونی زنبورعسل با تنوع ژنتیکی بالا (ملکههای متفاوت) از یک زنبورستان در شهرستان ارومیه، طی ۵ هفته متوالی (تیرماه و هفته اول مرداد ۱۴۰۳) با استفاده از تلههای گردهگیر استاندارد و ترازوی دیجیتال ثبت شد. از هر کدام کلنیهای تحت رکوردبرداری، تعداد 3 الی 4 شفیره برای آزمایشات ژنتیکی، نمونهبرداری شدند. شفیرههای تهیه شده از سلولهای پرورش نوزاد، پس از نگهداری در الکل 70 درصد، در نیتروژن مایع پودر شدند و DNA از آنها با استفاده از روش اصلاحشده CTAB استخراج گردید. سپس قطعهای از ژن AmTYR1 با تکنیک واکنش زنجیرهای پلیمراز (PCR) تکثیر و چندشکلی این ژن با استفاده از نشانگر SSCP بررسی شد. میانگین گرده جمعآوری شده در هر نوبت ۵1/۵9 گرم (دامنه: ۵ تا ۲۰۱ گرم) بود که نشاندهنده تنوع عملکردی قابل توجه در رکوردهای گردهآوری است. یکی از چالشهای اصلی این پژوهش، استخراج DNA با کیفیت از لاروهای زنبورعسل بود که با موفقیت حل شد. همچنین، تکثیر موفقیتآمیز جایگاههای هدف و استفاده دقیق از نشانگر SSCP از نقاط قوت این مطالعه محسوب میشود.
تغذیه دام و طیور
افروز شریفی؛ بهاره طاهری دزفولی؛ علیرضا آقاشاهی
چکیده
پژوهش حاضر بهمنظور بررسی خصوصیات سیلویی و ارزش غذایی سیلاژ خوراک کامل بر پایۀ پیت نیشکر و کاه برنج در تغذیۀ برههای پرواری در شرایط برونتنی و درونتنی و در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1) تیمار شاهد و تیمارهای آزمایشی حاوی 10، 15 و 20 درصد مخلوط پیت نیشکر و کاه برنج بر اساس درصد مادۀ خشک جیره به-همراه ذرت علوفهای ...
بیشتر
پژوهش حاضر بهمنظور بررسی خصوصیات سیلویی و ارزش غذایی سیلاژ خوراک کامل بر پایۀ پیت نیشکر و کاه برنج در تغذیۀ برههای پرواری در شرایط برونتنی و درونتنی و در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1) تیمار شاهد و تیمارهای آزمایشی حاوی 10، 15 و 20 درصد مخلوط پیت نیشکر و کاه برنج بر اساس درصد مادۀ خشک جیره به-همراه ذرت علوفهای و کنسانتره بودند. نتایج حاصل از آزمایشات برونتنی نشان داد که از نظر حجم تولید گاز در زمانهای مختلف، پتانسیل (b) و نرخ (c) تولید گاز، ناپدید شدن مادۀ خشک و مادۀ آلی و تخمین انرژی قابل متابولیسم بین تیمارهای مختلف اختلاف معنیداری وجود نداشت. در مطالعۀ درونتنی، میزان مصرف مادۀ خشک و مادۀ آلی، میانگین افزایش وزن روزانه و کل افزایش وزن دوره با جیرۀ سیلاژ خوراک کامل حاوی 20 درصد مخلوط پیت نیشکر و کاه برنج در مقایسه با جیرۀ شاهد به طور معنیداری بیشتر بود (05/0P<). با تغذیۀ جیرة سیلاژ خوراک کامل غلظت آمونیاک و استات شکمبه بهطور معنیداری در مقایسه با تیمار شاهد افزایش یافت (05/0>P). غلظت پروتئین تام خون برهها با تغذیة جیره سیلاژ خوراک کامل بیشتر از گروه شاهد بود (05/0>P). در کل، استفاده از سیلاژ خوراک کامل حاوی ۲۰ درصد پیت نیشکر و کاه برنج موجب بهبود عملکرد رشد و شاخصهای متابولیکی برههای پرواری شد و در عین حال، هزینههای تغذیه را کاهش داد.
زنبور عسل
عطااله رحیمی
چکیده
رفتار بهداشتی زنبورعسل به عنوان یک ویژگی بالقوه مرتبط با مقاومت در برابر آفات و بیماریهای زنبورعسل به ویژه کنهواروآ در نظر گرفته شده و بروز آن در زنبورهای کارگر به مصونیت اجتماعی کلنیهای زنبورعسل کمک میکند. توانایی زنبورهای کارگر در تشخیص و حذف نوزادان مرده یا غیر طبیعی از انتقال و انتشار بیماریهای نوزادان به داخل کلنیها ...
بیشتر
رفتار بهداشتی زنبورعسل به عنوان یک ویژگی بالقوه مرتبط با مقاومت در برابر آفات و بیماریهای زنبورعسل به ویژه کنهواروآ در نظر گرفته شده و بروز آن در زنبورهای کارگر به مصونیت اجتماعی کلنیهای زنبورعسل کمک میکند. توانایی زنبورهای کارگر در تشخیص و حذف نوزادان مرده یا غیر طبیعی از انتقال و انتشار بیماریهای نوزادان به داخل کلنیها جلوگیری میکند. در طول پنج دهه گذشته، این رفتار به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته و در چندین برنامه تحقیقاتی مورد اصلاح و بهبود قرار گرفته است. تا دهه 1990، هیچ دیدگاه جدیدی در مورد کارآمدی این رفتار در برابر بیمارهای لوک آمریکایی و لارو گچی وجود نداشته است. در دو دهه اخیر، مطالعات وسیعی در مورد تأثیر بروز رفتار بهداشتی زنبورها در برابر کنهواروآ صورت گرفته که این موضوع بحث در مورد کارایی رفتار بهداشتی زنبورها را در برابر این آفت دامن میزند. برنامههای اصلاح نژادی روی رفتار بهداشتی زنبورها نشان دادهاند که انتخاب برای یک صفت خاص ممکن است بر سایر صفات نیز تأثیر بگذارد. بنابراین، در این بررسی مزایا و معایب بروز رفتار بهداشتی زنبورها در کلنی، تأثیر آن روی سایر صفات مهم اقتصادی و نتایج مطالعات قبلی در مورد این رفتار را از اواخر دهه 1990 تاکنون مورد بررسی و بحث قرار خواهیم داد. به طور کلی، به نظر میرسد مزایای بروز رفتار بهداشتی زنبورها برای کلنیها و پرورش دهندگان زنبورعسل تا حدود زیادی بیشتر از هزینههای آن است.
تغذیه دام و طیور
محمدجواد آگاه؛ الناز کمی؛ علی داد بوستانی؛ مجید هاشمی؛ زینب امیری قنات سامان
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثرات جایگزینی دانه ذرت با تریتیکاله در جیره بر عملکرد، صفات لاشه، ریخت-شناسی روده کوچک و اسیدیته محتویات روده کوچک و سکوم بلدرچین ژاپنی (Coturnix-coturnix japonica) از سن 14 تا 38 روزگی انجام شد. تعداد 300 قطعه بلدرچین ژاپنی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 20 واحد آزمایشی (5 تیمار با 4 تکرار و 15 قطعه بلدرچین در هر تکرار) توزیع شدند. ...
بیشتر
این پژوهش با هدف بررسی اثرات جایگزینی دانه ذرت با تریتیکاله در جیره بر عملکرد، صفات لاشه، ریخت-شناسی روده کوچک و اسیدیته محتویات روده کوچک و سکوم بلدرچین ژاپنی (Coturnix-coturnix japonica) از سن 14 تا 38 روزگی انجام شد. تعداد 300 قطعه بلدرچین ژاپنی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 20 واحد آزمایشی (5 تیمار با 4 تکرار و 15 قطعه بلدرچین در هر تکرار) توزیع شدند. تیمارهای آزمایشی شامل 1) جیره شاهد بر پایه دانه ذرت و کنجاله سویا، 2) جایگزینی 25 درصد دانه ذرت با تریتیکاله، 3) جایگزینی 50 درصد دانه ذرت با تریتیکاله، 4) جایگزینی 75 درصد دانه ذرت با تریتیکاله و 5) جایگزینی 100 درصد دانه ذرت با تریتیکاله بودند. نتایج نشان داد که در مقایسه با تیمار شاهد، جایگزینی تریتیکاله تا 100 درصد سهم ذرت جیره تأثیر معنی-داری بر مصرف خوراک، افزایش وزن، ضریب تبدیل خوراک و هزینه خوراک هر کیلوگرم وزن زنده تولیدی در کل دوره پرورشی نداشت (05/0≤P). بین تیمارهای آزمایشی و شاهد از نظر میانگین صفات لاشه، اسیدیته محتویات روده کوچک و شاخصهای بافتشناسی روده کوچک نیز تفاوت معنیداری مشاهده نشد (05/0≤P). بنابراین جایگزینی 100 درصدی دانه ذرت با تریتیکاله در جیرههای متعادل بلدرچینهای ژاپنی در دوره رشد (15 تا 38 روزگی) امکان پذیر است.
