حسین جوزدانی؛ سید عبداله حسینی؛ هوشنگ لطف الهیان
چکیده
به منظور تعیین نیاز متیونین جوجههای گوشتی آرین در دوره آغازین، آزمایشی با استفاده از 700 قطعه جوجه گوشتی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 7 تیمار، 5 تکرار و 20 قطعه جوجه در هر تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح 38/0، 43/0، 48/0، 53/0، 58/0، 63/0و 68/0درصد متیونین بود. جهت جلوگیری از اثرات محدود کنندگی سایر آمینواسیدها، سطوح سایر اسیدهای آمینه ...
بیشتر
به منظور تعیین نیاز متیونین جوجههای گوشتی آرین در دوره آغازین، آزمایشی با استفاده از 700 قطعه جوجه گوشتی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 7 تیمار، 5 تکرار و 20 قطعه جوجه در هر تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح 38/0، 43/0، 48/0، 53/0، 58/0، 63/0و 68/0درصد متیونین بود. جهت جلوگیری از اثرات محدود کنندگی سایر آمینواسیدها، سطوح سایر اسیدهای آمینه بالاتر از توصیهها تنظیم گردید. برای تعیین نیاز از معادلات خط شکسته استفاده شد. وزن زنده در سنین 7 و 14 روزگی، افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی در دورههای 7-1 و14-1 روزگی تحت تاثیر سطوح مختلف متیونین قرار گرفتند(05/0>P). مدل خط شکسته تنها برای ضریب تبدیل غذایی در سن 7 روزگی برازش شد. نیاز متیونین برای این دوره 51/0 درصد و متیونین مورد نیاز جهت حداکثر رشد 558/0 درصد جیره برآورد گردید. در کل بر اساس نتایج آزمایش، استفاده از 55/0 درصد متیونین برای مرحله 14-0 روزگی جوجههای آرین قابل توصیه است.
سید عبداله حسینی؛ مجید همدیه؛ هوشنگ لطف الهیان
چکیده
به منظور بررسی اثر اسانس آویشن شیرازی بر فراسنجههای خونی و فراسنجههای مرتبط با آسیت در جوجههای گوشتی سویه آرین، آزمایشی با استفاده از 500 قطعه جوجهی یک روزه، در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار (شامل:1- تیمار شاهد با جیره پایه 2- جیره پایه + 100 میلیگرم در کیلوگرم پروبیوتیک 3- جیره پایه + 150 میلیگرم در کیلوگرم آنتیبیوتیک ...
بیشتر
به منظور بررسی اثر اسانس آویشن شیرازی بر فراسنجههای خونی و فراسنجههای مرتبط با آسیت در جوجههای گوشتی سویه آرین، آزمایشی با استفاده از 500 قطعه جوجهی یک روزه، در قالب طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار (شامل:1- تیمار شاهد با جیره پایه 2- جیره پایه + 100 میلیگرم در کیلوگرم پروبیوتیک 3- جیره پایه + 150 میلیگرم در کیلوگرم آنتیبیوتیک آویلامایسین 4- جیره پایه + 200 میلیگرم در کیلوگرم اسانس آویشن شیرازی و 5- جیره پایه + 400 میلیگرم در کیلوگرم اسانس آویشن شیرازی)، در چهار تکرار و 25 قطعه جوجه در هر تکرار به مدت 42 روز انجام شد. در سن 35 روزگی، جهت بررسی اثر اسانس آویشن شیرازی بر فراسنجههای خونی و فراسنجههای مرتبط با آسیت در هر واحد آزمایشی از دو قطعه جوجه خونگیری شد. نتایج نشان دادند که اسانس آویشن شیرازی تأثیر معنیداری بر فراسنجههای خونی شامل کلسترول تریگلیسرید، HDL، LDL، کلسیم، فسفر، پروتئین کل، آلبومین و گلوبولین ندارد(05/0<p). همچنین روی فراسنجههای مرتبط با آسیت شامل تعداد گلبولهای قرمز، درصد هماتوکریت و مقادیر هورمونهای T3 و T4 و وزن قلب، تأثیر معنیداری نداشت(05/0<p). امّا اسانس آویشن شیرازی در سطوح200 و 400 میلیگرم در کیلوگرم به طور معنیداری نسبت RV/TV را در مقایسه با تیمار شاهد کاهش داد (01/0 p<). در سن 42 روزگی از هر گروه آزمایشی جوجههایی به طور تصادفی انتخاب و جهت بررسی آسیت ذبح گردیدند. در پایان بر اساس نتایج این تحقیق، نسبت RV/TV که شاخصی قابل اطمینان برای آسیت میباشد، با استفاده از سطوح 200 و 400 میلی گرم اسانس آویشن شیرازی در کیلوگرم جیره، بهبود یافت که این امر می تواند در کاهش تلفات ناشی از ناهنجاری آسیت موثر باشد.
محمد حسین نعمتی؛ هوشنگ لطف الهیان؛ محمد حسین شهیر؛ محمد طاهر هرکی نژاد؛ سید عبداله حسینی
چکیده
به منظور بررسی نقش آنتی اکسیدانی ویتامین E و کوآنزیم Q10 بر عملکرد و شاخص های آسیت در شرایط تنش سرمایی در جوجه های گوشتی، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با 5 تیمار و 5 تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- کنترل مثبت (شرایط عادی پرورش و بدون دریافت آنتی اکسیدان)، 2- کنترل منفی (تنش سرمایی و بدون دریافت آنتی اکسیدان)، 3، 4 و5 به ترتیب ...
بیشتر
به منظور بررسی نقش آنتی اکسیدانی ویتامین E و کوآنزیم Q10 بر عملکرد و شاخص های آسیت در شرایط تنش سرمایی در جوجه های گوشتی، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با 5 تیمار و 5 تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل: 1- کنترل مثبت (شرایط عادی پرورش و بدون دریافت آنتی اکسیدان)، 2- کنترل منفی (تنش سرمایی و بدون دریافت آنتی اکسیدان)، 3، 4 و5 به ترتیب تنش سرمایی با مکمل ویتامین (mg/kg 150 جیره) E ، (mg/kg40 جیره) Q10 و ( mg/kg150) E+ (mg/kg 40 جیره) Q10 بود. دمای سالن برای تیمارهای تحت تنش سرمایی از روز 15 دوره پرورش به تدریج کاهش یافت تا اینکه در روز 21 به oC15 رسید و تا پایان دوره پرورش ثابت نگه داشته شد. نتایج نشان داد بین تیمارهای آزمایشی اختلاف معنی دار از نظر افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی وجود داشت (05/0p<)، به طوری که تیمار کنترل منفی از افزایش وزن زنده پایین تر و ضریب تبدیل بالاتر برخوردار بود و تیمارهای آنتی اکسیدانی تحت شرایط تنش سرمایی با گروه کنترل مثبت تفاوت معنی داری نداشتند (05/0p>). از نظر خوراک مصرفی تفاوت آماری در کل دوره مشاهده نشد (05/0p>)، لیکن گروه کنترل منفی از میزان خوراک مصرفی بالاتری برخوردار بود. شاخص های آسیت نظیر وزن قلب، نسبت وزن بطن راست به وزن کل بطنها، شمارش گلبولهای قرمز، هماتوکریت، T3/T4 به طور معنی دار در گروه کنترل منفی افزایش یافت(05/0p<). استفاده از آنتی اکسیدانها در شرایط تنش سرمایی این فراسنجه ها را بهبود بخشید. همچنین در گروه کنترل منفی افزایش وزن کبد و T3 مشاهده گردید که از نظر آماری معنی دار نبودند(05/0p>). در کل استفاده از مواد آنتی اکسیدانی ویتامین E و کوآنزیم Q10 تحت شرایط تنش سرمایی باعث بهبود عملکرد و شاخصهای مرتبط با آسیت در جوجه های گوشتی شد..
