تغذیه دام و طیور
سید عادل مفتخرزاده؛ محمد علی بهروزی لک؛ سید عبداله حسینی؛ امیرحسین علیزاده قمصری؛ حسنا حاجاتی
چکیده
در این آزمایش، تأثیر تغذیه سطوح مختلف باقلای رقم مهتا (کد رقم: ۱.۵.۵.۸) در جیرههای پلت شده در دوره پایانی بر عملکرد، خصوصیات لاشه ، بافتشناسی ژژنوم و فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون جوجههای گوشتی بررسی شد. تعداد 600 قطعه جوجه گوشتی یکروزه تا سن 24 روزگی از جیره پایه آغازین و رشد حاوی ذرت – کنجاله سویا تغذیه شدند. سپس، در روز 24 آزمایش ...
بیشتر
در این آزمایش، تأثیر تغذیه سطوح مختلف باقلای رقم مهتا (کد رقم: ۱.۵.۵.۸) در جیرههای پلت شده در دوره پایانی بر عملکرد، خصوصیات لاشه ، بافتشناسی ژژنوم و فراسنجههای بیوشیمیایی سرم خون جوجههای گوشتی بررسی شد. تعداد 600 قطعه جوجه گوشتی یکروزه تا سن 24 روزگی از جیره پایه آغازین و رشد حاوی ذرت – کنجاله سویا تغذیه شدند. سپس، در روز 24 آزمایش پرندگان در قالب طرح کاملاً تصادفی به 4 تیمار با 5 تکرار و 30 پرنده در هر تکرار به واحدهای آزمایشی اختصاص یافتند. جیرههای آزمایشی شامل جیره شاهد (بدون باقلا) و جیرههای حاوی به ترتیب 5/7، 15 و 25 درصد باقلا بودند. در دوره 24 الی 44 روزگی، میانگین مصرف خوراک روزانه، میانگین افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی در میان تیمارهای آزمایشی تفاوت معنیداری نداشت. کلسترول تام با تغذیه جیرههای حاوی 15 و25 درصد باقلا در مقایسه با تیمار شاهد کاهش یافت (05/0>P). میزان شاخص روشنی گوشت(*L) و پروتئین گوشت سینه با مصرف جیره حاوی 15 درصد باقلا بهطور معنیداری افزایش یافت (05/0>P). نتیجه نهایی اینکه دانه باقلای رقم مهتا میتواند در سه سطح 5/7، 15 و 25 درصد در جیره دوره پایانی پرورش جوجههای گوشتی بدون اثرات منفی بر عملکرد پرنده مورداستفاده قرار گیرد. با اینکه استفاده از همه سطوح دانه باقلا باعث کاهش قیمت تمامشده خوراک برای یک کیلوگرم وزن زنده در مقایسه با تیمار شاهد شد، اما اقتصادیترین سطح استفاده از باقلای کم تانن در جیره جوجههای گوشتی، سطح 5/7 درصد خوراک پیشنهاد میشود.
تغذیه دام و طیور
مطلب ابراهیمی؛ محسن دانشیار؛ حامد احمدی؛ سینا پیوستگان؛ محمد افروزیه
چکیده
هدف این مطالعه ارزیابی تفاوت بین جوجههای گوشتی نر و ماده و بررسی تأثیر جنسیت بر عملکرد، ریختشناسی روده، جمعیت میکروبی روده و فراسنجههای خونی جوجههای گوشتی بود. بدین منظور تعداد 120 قطعه جوجه گوشتی راس 308 یک روزه نر و ماده تعیین جنسیت شدند و به 2 گروه (60 نر و 60 ماده) با 6 تکرار و 10 پرنده در هر تکرار تقسیم شدند. نتایج نشان داد که مصرف ...
بیشتر
هدف این مطالعه ارزیابی تفاوت بین جوجههای گوشتی نر و ماده و بررسی تأثیر جنسیت بر عملکرد، ریختشناسی روده، جمعیت میکروبی روده و فراسنجههای خونی جوجههای گوشتی بود. بدین منظور تعداد 120 قطعه جوجه گوشتی راس 308 یک روزه نر و ماده تعیین جنسیت شدند و به 2 گروه (60 نر و 60 ماده) با 6 تکرار و 10 پرنده در هر تکرار تقسیم شدند. نتایج نشان داد که مصرف خوراک در دوره رشد، پایانی و کل دوره و افزایش وزن بدن در دوره رشد و کل دوره در جوجههای گوشتی نر بیشتر از جوجههای گوشتی ماده بود (05/0>P). ارتفاع پرز دئودنوم و ژژونوم و نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت ژژنوم در جوجههای گوشتی نر نسبت به پرندگان ماده بیشتر بود (05/0>P). جوجههای گوشتی ماده عمق کریپت بیشتری در بخش ژژنوم داشتند. غلظت گلوکز، اسید اوریک، آلبومین و پروتئین کل خون در پرندگان نر به طور معنیداری بیشتر از پرندگان ماده بود (05/0>P). اما غلظت تریگلیسیرید، کلسترول و T3 خون در جوجههای گوشتی ماده بیشتر بود (05/0>P). جمعیت باکتریهای لاکتوباسیلوس در ایلئوم و سکوم جوجههای گوشتی نر بیشتر از جوجههای گوشتی ماده بود (05/0>P). به طور کلی جوجههای گوشتی نر و ماده در اکثر پارامترهای بررسی شده با هم تفاوت دارند و استفاده از پرندگان نر یا ماده نتایج تحقیقات را تحت تاثیر قرار میدهد. بنابراین توصیه میشود که محققان به دلیل تفاوتهای موجود و مشکلات تعیین جنسیت در سن یک روزگی به دنبال روشهای جایگزین از جمله برآورد اثر جنسیت با استفاده از روشهای هوشمند محاسباتی باشند.
تغذیه دام و طیور
امیرحسین علیزاده قمصری؛ سید عبداله حسینی؛ حسنا حاجاتی
چکیده
آزمایش حاضر به منظور ارزیابی اثر افزودن توکسین بایندر ایرانی و خارجی به جیره جوجه های گوشتی آلوده به سم آفلاتوکیسن با استفاده از 200 قطعه جوجه خروس یک روزه سویه کاب 500 با 5 تیمار، 4 تکرار و 10 قطعه پرنده در هر تکرار انجام شد. جیره های آزمایشی شامل: 1) جیره پایه بدون آفلاتوکسین و توکسین بایندر (شاهد مثبت)، 2) جیره پایه حاوی 1200 پی پی ام آفلاتوکسینB1 ...
بیشتر
آزمایش حاضر به منظور ارزیابی اثر افزودن توکسین بایندر ایرانی و خارجی به جیره جوجه های گوشتی آلوده به سم آفلاتوکیسن با استفاده از 200 قطعه جوجه خروس یک روزه سویه کاب 500 با 5 تیمار، 4 تکرار و 10 قطعه پرنده در هر تکرار انجام شد. جیره های آزمایشی شامل: 1) جیره پایه بدون آفلاتوکسین و توکسین بایندر (شاهد مثبت)، 2) جیره پایه حاوی 1200 پی پی ام آفلاتوکسینB1 و فاقد توکسین بایندر (شاهد منفی)، 3) شاهد منفی + توکسین بایندر تجاری خارجی مایکوفیکس پلاس® به میزان 3 گرم در کیلوگرم، 4) شاهد منفی + توکسین بایندر ایرانی نوی توکس آلفا به میزان 3 گرم در کیلوگرم و 5) شاهد منفی + توکسین بایندر ایرانی نوی توکس بتا به میزان 3 گرم در کیلوگرم جیره بودند. پس از جمعآوری دادههای عملکرد رشد، مساحت سطح جذب پرز ژژنوم، هزینه خوراک مصرفی به ازای هر کیلوگرم وزن زنده و غلظت پروتئین تام سرم جوجه های گوشتی در سن 42 روزگی، از مدل تصمیمگیری چند شاخصی برای ارزیابی و مقایسه اثر توکسین بایندرهای ایرانی و خارجی استفاده شد. نتایج نشان داد که بالاترین امتیاز مدیریتی در این مدل به ترتیب متعلق به تیمارهای شاهد مثبت (0/6862)، شاهد منفی+ نوی توکس آلفا (0/6730)، شاهد منفی+ نوی توکس بتا (0/6699) و شاهد منفی+ مایکوفیکس پلاس (0/5852) بود. بهطور کلی توکسین بایندرهای ایرانی و خارجی مورد استفاده در این پژوهش توانستند اُفت عملکرد ناشی از وجود سم در جیره جوجههای گوشتی را جبران نمایند و ارجحیت استفاده از محصولات داخلی بیشتر از نمونه خارجی بود.
تغذیه دام و طیور
شهریار خلیل زاده؛ ابوالفضل زارعی؛ نیما ایلا
چکیده
مطالعه حاضر با هدف تأثیر سطوح مختلف اسیدآمینههای شاخهدار (ال-والین، ال-لوسین و ال-ایزولوسین) در جیرههای کم پروتئین بر روی صفات عملکردی، خصوصیات لاشه و سیستم ایمنی در جوجههای گوشتی انجام شد. بدین منظور از تعداد 480 قطعه جوجه گوشتی نر و ماده یک روزه سویه راس 308 با میانگین وزن یک روزگی 47/0±75/42 گرم استفاده شد. این آزمایش به صورت ...
بیشتر
مطالعه حاضر با هدف تأثیر سطوح مختلف اسیدآمینههای شاخهدار (ال-والین، ال-لوسین و ال-ایزولوسین) در جیرههای کم پروتئین بر روی صفات عملکردی، خصوصیات لاشه و سیستم ایمنی در جوجههای گوشتی انجام شد. بدین منظور از تعداد 480 قطعه جوجه گوشتی نر و ماده یک روزه سویه راس 308 با میانگین وزن یک روزگی 47/0±75/42 گرم استفاده شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل 3×2 در قالب طرح کاملا تصادفی با 6 تیمار و 4 تکرار اجرا شد. جیرههای آزمایشی شامل سه سطح اسیدآمینههای شاخهدار (صفر، 10 و 20 درصد بالاتر از استاندارد) و دو سطح پروتئین خام (استاندارد یا 10 درصد کمتر از استاندارد) بودند. اثرات متقابل پروتئین خام و اسیدهای آمینه شاخهدار نشان داد که استفاده از 20 درصد اسیدهای آمینه شاخهدار در جیره استاندارد باعث بهبود افزایش وزن بدن و ضریب تبدیل خوراک در مقایسه با جیره کم پروتئین با اسیدهای آمینه شاخهدار استاندارد میشود. همچنین سطح 20 درصد اسیدهای آمینه شاخهدار قادر به جبران کاهش پروتئین جیره بود و افزایش وزن بدن و ضریب تبدیل خوراک مشابه تیمار استاندارد بود. استفاده از 20 درصد اسیدآمینههای شاخهدار در جیره باعث افزایش درصد لاشه و ران نسبت به سطح استاندارد شد (05/0>P). سطح 20 درصد اسیدهای آمینه شاخهدار در جیره جوجههای گوشتی باعث افزایش درصد هتروفیل و نسبت هتروفیل به لنفوسیت در مقایسه با جیره کم پروتئین با اسیدهای آمینه شاخهدار استاندارد شد (05/0>P). به طور کلی مشخص شد که مکمل اسیدهای آمینه شاخهدار برای بهبود خصوصیات لاشه، سیستم ایمنی و عملکرد جوجههای گوشتی در جیرههای کمپروتئین حیاتی است.
تغذیه دام و طیور
مهدی نظرپور؛ محسن حاجی پور؛ پروین شورنگ
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثرات استفاده از کنجاله کلزا و گندم پرتوتابی شده با الکترون بر عملکرد، برخی فراسنجههای خونی، تیتر آنتیبادی و ریختشناسی روده در جوجههای گوشتی انجام شد. در این تحقیق تعداد 300 قطعه جوجه یکروزه گوشتی (مخلوط نر و ماده) سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی به 4 تیمار آزمایشی با پنج تکرار و در هر تکرار با 15 جوجه ...
بیشتر
این پژوهش با هدف بررسی اثرات استفاده از کنجاله کلزا و گندم پرتوتابی شده با الکترون بر عملکرد، برخی فراسنجههای خونی، تیتر آنتیبادی و ریختشناسی روده در جوجههای گوشتی انجام شد. در این تحقیق تعداد 300 قطعه جوجه یکروزه گوشتی (مخلوط نر و ماده) سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی به 4 تیمار آزمایشی با پنج تکرار و در هر تکرار با 15 جوجه اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایش شامل گروه شاهد (فاقد کنجاله کلزا و گندم) و تیمارهای حاوی کنجاله کلزا و گندم با دز پرتوتابی 10، 20 و 30 کیلوگری بودند. نتایج نشان داد که در وزن بدن در دوره رشد، گروه شاهد نسبت به سایر تیمارها دارای بالاترین وزن بدن بود (05/0>P). در کل دوره، گروه شاهد و تیمار با دز پرتوتابی 30 کیلوگری دارای بالاترین وزن بدن بودند (05/0>P). در خوراک مصرفی در دوره رشد و کل دوره، گروه شاهد و تیمار با دز پرتوتابی 30 کیلوگری دارای بالاترین مقدار بود (05/0>P). در ضریب تبدیل غذایی، گروه شاهد نسب به سایر تیمارها در دوره پایانی و کل دوره دارای کمترین مقدار بود (05/0>P). تیمار با دز پرتوتابی 30 کیلوگری نسبت به سایر تیمارها دارای بیشترین طول پرز و ضخامت لایه بود (05/0>P). در صفات لاشه، گروه شاهد و تیمار با دز پرتوتابی 30 کیلوگری نسبت به سایر تیمارها دارای بیشترین درصد سینه و رانها بودند (05/0>P). نتایج کلی تحقیق حاضر نشان داد که پرتودهی کنجاله کلزا و گندم با دز 30 کیلوگری سبب بهبود صفات عملکرد رشد و ریختشناسی ژژنوم شد.
تغذیه دام و طیور
حسین محب الدینی
چکیده
تأثیر جایگزینی کنجاله پنبهدانه پرتوتابی و یا تخمیر شده با کنجاله سویا در جیره بر عملکرد و ریختشناسی روده جوجههای گوشتی با استفاده از 384 قطعه جوجه نر سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار و 8 تکرار انجام شد. گروه-های آزمایشی شامل جایگزینی سطوح صفر و 50 درصد کنجاله پنبهدانه خام، پرتوتابی شده و یا تخمیر شده با کنجاله سویا ...
بیشتر
تأثیر جایگزینی کنجاله پنبهدانه پرتوتابی و یا تخمیر شده با کنجاله سویا در جیره بر عملکرد و ریختشناسی روده جوجههای گوشتی با استفاده از 384 قطعه جوجه نر سویه راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 4 تیمار و 8 تکرار انجام شد. گروه-های آزمایشی شامل جایگزینی سطوح صفر و 50 درصد کنجاله پنبهدانه خام، پرتوتابی شده و یا تخمیر شده با کنجاله سویا در جیره بود. نتایج نشان داد جوجههای گوشتی تغذیه شده با جیره شاهد و جیره حاوی کنجاله پنبهدانه تخمیر شده در مقایسه با پرندگان سایر گروهها از افزایش وزن بهتر و ضریب تبدیل خوراک پایینتر برخوردار بودند (05/0>P). ارتفاع پرز و نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت در دئودنوم و ژژنوم پرندگان تغذیه شده با جیرههای حاوی کنجاله پنبهدانه تخمیر شده در مقایسه با جیرههای کنجاله پنبهدانه خام و کنجاله پنبهدانه پرتوتابی شده بهطور معنیداری بهبود یافت (05/0>P). ارتفاع پرز و نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت در دئودنوم و ژژنوم جوجههای گوشتی تغذیه شده با جیرههای حاوی کنجاله پنبهدانه پرتوتابی شده به طور معنیداری بیشتر از جیره کنجاله پنبهدانه خام بود (05/0>P). براساس یافتههای این مطالعه میتوان نتیجه گرفت که روش تخمیر میکروبی در مقایسه با روش پرتوتابی راهکار موثرتری برای بهبود ارزش تغذیهای کنجاله پنبه-دانه میباشد. همچنین، استفاده از کنجاله پنبهدانه تخمیر شده در جیره جوجههای گوشتی علاوه بر بهبود شاخصهای عملکرد رشد سبب ارتقاء سلامت دستگاه گوارش پرندگان میشود.
تغذیه دام و طیور
مهرداد موحدنسب؛ هومن ایزدی شوراب؛ حسن هوشمند؛ عبدالمنصور طهماسبی
چکیده
در این پژوهش اثرات سطوح افزایشی پودر دانه اسپند بر عملکرد، فراسنجههای بیوشیمیایی خون و پاسخ ایمنی همورال جوجههای گوشتی جنس نر سویه راس-308 مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، تعداد320 قطعه جوجه یک روزه در 4 تیمار، هر تیمار با 8 تکرار 10 قطعهای بهمدت 42 روز دوره آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. دانه گیاه ...
بیشتر
در این پژوهش اثرات سطوح افزایشی پودر دانه اسپند بر عملکرد، فراسنجههای بیوشیمیایی خون و پاسخ ایمنی همورال جوجههای گوشتی جنس نر سویه راس-308 مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، تعداد320 قطعه جوجه یک روزه در 4 تیمار، هر تیمار با 8 تکرار 10 قطعهای بهمدت 42 روز دوره آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی مورد مطالعه قرار گرفتند. دانه گیاه اسپند در سطوح 0، 3/0، 6/0 و 9/0 درصد جیره جوجهها از دوره آغازین تا پایانی استفاده شد. نتایج این آزمایش نشان داد که افزودن پودر دانه اسپند به جیره، باعث کاهش نرخ رشد، کاهش مقدار خوراک مصرفی، افزایش ضریب تبدیل خوراک و کاهش راندمان لاشه شد در حالی که همچنین اکثر وزن اندامهای درونی لاشه نیز تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. افزودن پودر دانه اسپند به جیره جوجهها در هیچ کدام از سطوح، تأثیر معنیداری بر فراسنجههای بیوشیمیایی خون، بهجز افزایش غلظت گلوکز در تیمار 9/0 نسبت یه گروه شاهد (05/0>p)، نداشته است. استفاده ازسطوح مختلف پودر دانه اسپند در جیره، اثر معنیداری بر شاخصهای سیستم ایمنی همورال نداشت (05/0<p). نتیجه نهایی این که، دانه اسپند بهدلیل عوامل ضدتغذیهای و آلکالوئیدهای موجود، نمیتواند بهعنوان یک ماده افزودنی مغذی به منظور رفع نیاز، برای حفظ و ارتقا سلامت حیوان درنظر گرفته شود. بنابراین، برای استفاده بهینه از این دانه باید تدابیر خنثیسازی این مواد ضدتغذیهای صورت گیرد و آزمایشهای تکمیلی لازم بر روی حیوانات دیگر از جمله جوندگانی مانند رت و پرندگانی مانند بلدرچین انجام شود.
تغذیه دام و طیور
شهاب قاضی؛ اکبر یعقوبفر؛ وجیهه نیکوفرد
چکیده
آزمایش به منظور تأثیر جیره های مکمل شده با اسیدهای آمینه کریستاله بر سودمندی نسبی اقتصادی در عملکرد تولیدی جوجه های گوشتی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور تعداد 576 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 (مخلوط دو جنس)، در یک آزمایش فاکتوریل 4×2 با دو جیره آزمایشی (کیفیت بالا و پایین پروتئین) و چهار سطح اسیدهای آمینه کریستاله (سطح نیاز (توصیه شده)، ...
بیشتر
آزمایش به منظور تأثیر جیره های مکمل شده با اسیدهای آمینه کریستاله بر سودمندی نسبی اقتصادی در عملکرد تولیدی جوجه های گوشتی مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور تعداد 576 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 (مخلوط دو جنس)، در یک آزمایش فاکتوریل 4×2 با دو جیره آزمایشی (کیفیت بالا و پایین پروتئین) و چهار سطح اسیدهای آمینه کریستاله (سطح نیاز (توصیه شده)، بدون اسیدهای آمینه کریستاله مکمل شده، (سطوح 10 و 15 درصد بالاتر از سطح نیاز) در قالب طرح کاملاٌ تصادفی با هشت تیمار، شش تکرار و 12 قطعه جوجه در هر تکرار انجام شد. نتایج این تحقیق نشان داد که افزودن اسیدهای آمینه کریستاله در سطوح 10 و 15 درصد بالاتر از سطح نیاز (توصیه شده)، به جیرههای حاوی کنجاله کلزا و گندم (منبع پروتئین با کیفیت پایین) سبب افزایش عملکرد (0001/0P<) شد. با توجه به نتایج این مطالعه، استفاده از اسیدهای آمینه کریستاله در سطوح بالاتر از نیاز پرنده بهخصوص در جیرههای غذایی با کیفیت بالا مانند (کنجاله سویا و ذرت) تأثیری بر عملکرد جوجههای گوشتی ندارد و قابل توصیه نمیباشد. همچنین از لحاظ سودمندی نسبی اقتصادی بیشترین هزینه خوراک مصرفی، هزینه خوراک مصرفی نسبت به وزن زنده بدن و سود ناخالص مربوط به تیمار های آزمایشی مکمل شده با اسیدهای آمینه کریستاله است.
تغذیه دام و طیور
بردیا گوران شورک چالی؛ سکینه اسدزاده
چکیده
مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات سطوح مختلف اسانس گیاه خارشتر بر عملکرد، خصوصیات لاشه، مورفولوژی روده، آنزیمهای کبدی و وضعیت آنتیاکسیدانی در جوجههای گوشتی انجام شد. در مجموع از تعداد 400 قطعه جوجه گوشتی نر و ماده یک روزه سویه راس 308 با میانگین وزن 64/0±27/41 گرم استفاده شد. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 5 تیمار، 4 تکرار و 20 قطعه ...
بیشتر
مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات سطوح مختلف اسانس گیاه خارشتر بر عملکرد، خصوصیات لاشه، مورفولوژی روده، آنزیمهای کبدی و وضعیت آنتیاکسیدانی در جوجههای گوشتی انجام شد. در مجموع از تعداد 400 قطعه جوجه گوشتی نر و ماده یک روزه سویه راس 308 با میانگین وزن 64/0±27/41 گرم استفاده شد. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 5 تیمار، 4 تکرار و 20 قطعه پرنده در هر تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار شاهد (بدون اسانس خارشتر) و سطوح 25/0، 5/0، 75/0 و 1 درصد اسانس خارشتر در جیره بودند. نتایج نشان داد که در دوره رشد، پایانی و کل دوره جوجههای گوشتی تغذیه شده با 1 درصد اسانس خارشتر افزایش وزن بالاتر و ضریب تبدیل خوراک پایینتری داشتند (05/0>P). وزن نسبی کبد و چربی شکمی در جوجههای تغذیه شده با جیره حاوی 1 درصد اسانس خارشتر به طور معنیداری کمتر از سایر تیمارهای آزمایشی بود (05/0>P). ارتفاع ویلی و نسبت ارتفاع ویلی به عمق کریپت ژژنوم در جوجههای گوشتی تغذیه شده باسطوح مختلف اسانس خارشتر به طور معنیدار بیشتر از تیمار شاهد بود (05/0>P). همچنین در تیمار 75/0 و 1 درصد اسانس خارشتر غلظت کاتالاز و ظرفیت آنتیاکسیدانی کل نسبت به سایر تیمارهای افزایش نشان داد (05/0>P). به طور کلی میتوان بیان کرد که اسانس خارشتر (در سطح 1 درصد) علاوه بر اثرات مثبت بر عملکرد رشد جوجههای گوشتی، به سیستم ایمنی بدن نیز کمک کرده است.
تغذیه دام و طیور
محمود صحرائی؛ نادر اسدزاده؛ اکبر ابرغانی
چکیده
این ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ با هدف ﺑﺮرﺳﯽ اثرات آموزش نیروی انسانی بر بهبود شاخص ﺗﻮﻟﯿﺪ در مزارع پرورش مرغ گوشتی در استان اردبیل انجام شد. در ابتدا ، از بین 418 واحد مرغداری گوشتی فعال، وضعیت 50 واحد مرغداری در سطح استان مورد بررسی قرار گرفتند. واحدهای تولیدی براساس شاخص تولید و با استفاده از روش آنالیز خوشهای به گروه های زیر تقسیم شدند: گروه اول ...
بیشتر
این ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ با هدف ﺑﺮرﺳﯽ اثرات آموزش نیروی انسانی بر بهبود شاخص ﺗﻮﻟﯿﺪ در مزارع پرورش مرغ گوشتی در استان اردبیل انجام شد. در ابتدا ، از بین 418 واحد مرغداری گوشتی فعال، وضعیت 50 واحد مرغداری در سطح استان مورد بررسی قرار گرفتند. واحدهای تولیدی براساس شاخص تولید و با استفاده از روش آنالیز خوشهای به گروه های زیر تقسیم شدند: گروه اول ( شاخص تولید معادل 250)،گروه دوم (شاخص تولید کمتر از 250 و بیشتر از 200)،گروه سوم ( شاخص تولید کمتر از 275 و بیشتر از 250)،گروه چهارم (شاخص تولید کم-تر از 300 و بیشتر از 275) وگروه پنجم (شاخص تولید بیشتر از 300). سپس، این گروهها در طول دوره تولید، به صورت حضوری و غیرحضوری آموزش داده شدند. در این فرآیند، عوامل مؤثر بر شاخص تولید نیز ارزیابی شدند و در هر واحد مرغداری تحت آموزش، اشکالات موجود بررسی شدند. در پایان، دادههای بدست آمده با استفاده از آزمون تیجفتی با شرایط فعلی مقایسه شدند. نتایج این مطالعه نشان داد که در گروههایی که شاخص تولید آنها کمتر از 250 بود، آموزش به طور معنیداری ضریب تبدیل غذایی را به میزان 7 درصد و شاخص تولید را به میزان 14 درصد افزایش داد (05/0>P). اما در گروهی که شاخص تولید بالای 300 داشتند، تأثیر کمتری در وزن کشتار و شاخص تولید مشاهده شد (05/0>P). بهطور کلی، آموزش نیروی انسانی در بهبود شاخص تولید در واحدهای با عملکرد پایین، تاثیر بخشی بیشتری داشت.
تغذیه دام و طیور
غلامرضا زابلی
چکیده
در این پژوهش تأثیرافزودن سطوح محتلف سینبیوتیک به جیره برعملکرد، جمعیت میکروبی و ریختسنجی رودهکوچک جوجههای گوشتی در شرایط تنش گرمایی مزمن بررسی و سطح بهینه سینبیوتیک برآورد شد. در مجموع تعداد240 قطعه جوجه گوشتی راس- 308 یک روزه، به طور تصادفی در 4 گروه آزمایشی و 5 تکرار و 12 پرنده در هر تکرار اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی شامل ...
بیشتر
در این پژوهش تأثیرافزودن سطوح محتلف سینبیوتیک به جیره برعملکرد، جمعیت میکروبی و ریختسنجی رودهکوچک جوجههای گوشتی در شرایط تنش گرمایی مزمن بررسی و سطح بهینه سینبیوتیک برآورد شد. در مجموع تعداد240 قطعه جوجه گوشتی راس- 308 یک روزه، به طور تصادفی در 4 گروه آزمایشی و 5 تکرار و 12 پرنده در هر تکرار اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح 0، 5/0، 1 و 5/1 )گرم در کیلوگرم جیره( سینبیوتیک که به جیره آزمایشی (پایه) از 3 روزگی تا 42 روزگی اضافه گردید. تنش مزمن گرمایی برای همه گروهها از روز 28 تا 42 اعمال شد (روزانه 6 ساعت، دمای 32 درجه سلسیوس از ده صبح تا 4 عصر). نتایج نشان داد تغذیه با سینبیوتیک باعث بهبود معنیدار افزایش وزن بدن و مصرف خوراک تا 28 روزگی و دوره تنش مزمن گرمایی شد (05/0≥p). بطوریکه گروههای دریافتکننده 1 و 5/1 گرم در کیلوگرم سینبیوتیک بالاترین عملکرد را داشتند. تیمارهای حاوی سینبیوتیک بر جمعیت میکروبی تأثیر معنیداری داشت و باعث افزایش جمعیت باکتریهای تولیدکننده اسیدلاکتیک شد (05/0≥p). استفاده از سینبیوتیک در جیره باعث افزایش معنی دار ارتفاع پرز روده شد (05/0≥p). شاخص تولید اروپایی در تیمارهای حاوی 1 و 5/1 (گرم در کیلوگرم) سینبیوتیک افزایش معنیداری یافت (05/0≥p). نتایج پژوهش نشان میدهد که استفاده از سینبیوتیک در دوره تنش مزمنگرمایی با تغییر مثبت جمعیت میکروبی و ریخت سنجی روده، عملکرد را بهبود میدهد و بر اساس مدلسازی خطی و درجه دو، نقطه بهینه سطح سینبیوتیک برای افزایش وزن به ترتیب 3/1 و 42/1گرم در کیلوگرم جیره میباشد.
تغذیه دام و طیور
صالح صالحی؛ امیر علی صادقی؛ احمد کریمی
چکیده
در این مطالعه اثر کومبوچای ملاس در آب آشامیدنی، بر عملکرد، ریختشناسی روده و جمعیت میکروبی روده کور تعداد 320 قطعه جوجهگوشتی نر سویه راس 308، در قالب طرح کاملاً تصــادفی با 5 تیمار، 4 تکرار و 16 قطعه جوجه در هر تکرار، در دورههای آغازین (10-1 روزگی)، رشد (24-11 روزگی) و پایانی (42-25 روزگی) بررسی شد. تیمارهای آزمایشی شامل آب حاوی: 1) بدون کومبوچا، ...
بیشتر
در این مطالعه اثر کومبوچای ملاس در آب آشامیدنی، بر عملکرد، ریختشناسی روده و جمعیت میکروبی روده کور تعداد 320 قطعه جوجهگوشتی نر سویه راس 308، در قالب طرح کاملاً تصــادفی با 5 تیمار، 4 تکرار و 16 قطعه جوجه در هر تکرار، در دورههای آغازین (10-1 روزگی)، رشد (24-11 روزگی) و پایانی (42-25 روزگی) بررسی شد. تیمارهای آزمایشی شامل آب حاوی: 1) بدون کومبوچا، 2) کومبوچا 15 در هزار و 3 در هزار به ترتیب در دوره آغازین و رشد، 3) کومبوچا 15 در هزار، 3 در هزار و 3 در هزار سه روز در هفته بهترتیب در دوره آغازین، رشد و پایانی، 4) کومبوچا 15 در هزار در دوره آغازین و 3 در هزار سه روز در هفته در دوره رشد و پایانی و 5) کومبوچا 15 در هزار در دوره آغازین و رشد و 3 در هزار سه روز در هفته در دوره پایانی، بود. تیمارهایآزمایشی متوسط افزایش وزن روزانه بیشتری از گروه شاهد داشتند (05/0>P). در دورههای پایانی و کل دوره، غیر از تیمار 2 آزمایش، کومبوچای ملاس موجب کاهش و بهبود معنیدار ضریب تبدیل خوراک شد (05/0>P). در میزان ارتفاع و عرضپرز در ژژنوم و ایلئوم، تیمار 5 افزایش معنیدار نسبت به سایرگروهها داشت (05/0>P). مصرف کومبوچای ملاس باعث افزایش جمعیت لاکتوباسیلوس و کاهش شمارش کلی میکروبی در روده کور شد (05/0>P). در نتیجه، کومبوچا 15 در هزار در دورههای آغازین و رشد و 3 در هزار سه روز در هفته در دوره پایانی، میتواند باعث بهبود عملکرد جوجههای گوشتی شود.
تغذیه دام و طیور
محسن نوری؛ سید ناصر موسوی؛ مسعود پهلوان زاده
چکیده
این آزمایش به منظور بررسی اثر استفاده از پودر طحال گاو بر عملکرد رشد و ایمنی جوجه های گوشتی روی 120 قطعه جوجۀ گوشتی نرِ یکروزۀ سویة راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی با 5 گروه آزمایشی، 4 تکرار و 6 قطعه جوجه در هر تکرار انجام شد. گروههای آزمایشی شامل سطوح مختلف (صفر، 2، 4، 6 و 8 درصد) پودر طحال بود. مصرف خوراک ، افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک برای ...
بیشتر
این آزمایش به منظور بررسی اثر استفاده از پودر طحال گاو بر عملکرد رشد و ایمنی جوجه های گوشتی روی 120 قطعه جوجۀ گوشتی نرِ یکروزۀ سویة راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی با 5 گروه آزمایشی، 4 تکرار و 6 قطعه جوجه در هر تکرار انجام شد. گروههای آزمایشی شامل سطوح مختلف (صفر، 2، 4، 6 و 8 درصد) پودر طحال بود. مصرف خوراک ، افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک برای هر دوره محاسبه شد. در پایان آزمایش از هر تکرار دوقطعه جوجه برای تعیین اجزاء لاشه، کشتار شدند. به منظور ارزیابی پاسخ ایمنی، محلول گلبول قرمز خون گوسفندی (SRBC) به صورت وریدی تزریق شد. مقدارماده خشک، پروتئین خام، چربی خام، کلسیم، فسفر، سدیم، پتاسیم، آهن، مس و روی نمونه پودر طحال به ترتیب 95 ، 3/77، 5/12، 038/0، 09/1 ،51/0، 36/0، 23/0، 0012/0، 0078/0 درصد بود.نتایج نشان داد که استفاده ازسطوح مختلف پودر طحال سبب بروز تفاوتهای معنیدار در بیشتر صفات عملکردی گردید بطوریکه استفاده از پودر طحال سبب افزایش وزن بیشتری نسبت به گروه آزمایشی شاهد شد. جیرههایی که حاوی پودر طحال بودند، نسبت به گروه شاهد به طور معنی داری مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک پایینتری داشتند(001.0p≤). استفاده از سطوح مختلف پودر طحال بر فراسنجههای ایمنی اندازه گیری شده دراین آزمایش ، تأثیر معنی داری نداشت. با توجه به نتایج حاصله، استفاده از پودر طحال در جیره جوجههای گوشتی ، تا سطح 8 درصد از نظر تغذیهای و همچنین اقتصادی توصیه میشود.
مدیریت پرورش دام و طیور
عبدالمهدی کبیری فرد؛ هوشنگ لطف اللهیان؛ امیر ارسلان کمالی؛ محمد هادی صادقی؛ محمود دشتی زاده؛ سیدابوطالب صادقی؛ حسین خاج
چکیده
تأثیر نوع ماده استفادهشده بهعنوان بستر بر کیفیت بستر و شاخصهای عملکردی و اقتصادی جوجههای گوشتی با استفاده از تعداد 300 قطعه جوجه گوشتی یکروزه سویه راس 308، با سه نوع ماده بستری [رول مقوایی، شلتوک برنج و برگ درخت خرما] در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و پنج تکرار، بررسی شد. ضخامت بسترهای برگ درخت خرما، شلتوک برنج و رول مقوایی ...
بیشتر
تأثیر نوع ماده استفادهشده بهعنوان بستر بر کیفیت بستر و شاخصهای عملکردی و اقتصادی جوجههای گوشتی با استفاده از تعداد 300 قطعه جوجه گوشتی یکروزه سویه راس 308، با سه نوع ماده بستری [رول مقوایی، شلتوک برنج و برگ درخت خرما] در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار و پنج تکرار، بررسی شد. ضخامت بسترهای برگ درخت خرما، شلتوک برنج و رول مقوایی به ترتیب، 3، 3 سانتیمتر و 5/0 میلیمتر بود. نتایج نشان داد که ظرفیت نگهداری آب در بستر برگ درخت خرما نسبت به دو بستر دیگر، بیشتر بود (05/0P<). نیتروژن آمونیاکی بستر برگ درخت خرما، در 28 روزگی نسبت به دو بستر دیگر، کمتر بود (05/0P) و این متغیر در 43 روزگی در بسترهای برگ درخت خرما و شلتوک برنج نسبت به بستر رول مقوایی، افزایش معنیداری داشت (05/0P). افزایش وزن روزانه در کل دوره، وزن زنده نهایی و شاخص تولید در پرندگان در بستر برگ درخت خرما نسبت به پرندگان در دو بستر دیگر، بیشتر بود (05/0P). هزینه خوراک و ضریب تبدیل خوراک کل دوره در پرندگان در بستر برگ درخت خرما نسبت به پرندگان در بسترهای شلتوک برنج و رول مقوایی، کمتر بود (05/0P). ماندگاری گله در بسترهای برگ درخت خرما و شلتوک برنج نسبت به پرندگان در بستر رول مقوایی، بیشتر بود (05/0P). بطورکلی، نتایج نشان داد که بستر برگ درخت خرما با بهبود شاخصهای عملکردی و اقتصادی، میتواند جایگزین مناسبی برای بسترهای شلتوک برنج و رول مقوایی در جوجههای گوشتی باشد.
سید ناصر موسوی؛ محمد مهدی ریحانی؛ فرهاد فرودی؛ کاظم کریمی
چکیده
در این پژوهش تعداد 500 قطعه جوجه گوشتی سویه کاب 500 مخلوط دو جنس در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تیمار، 5 تکرار و 25 قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. آزمایش به صورت فاکتوریل دو عاملی با دو سطح اسید سیتریک (0 و 4/0 درصد جیره) و دو سطح فیتاز (0 و 2000 واحد آنزیم در کیلوگرم جیره) در سه دوره آغازین (10-1 روزگی)، رشد (24-11روزگی) و پایانی (42-25 روزگی) اجرا ...
بیشتر
در این پژوهش تعداد 500 قطعه جوجه گوشتی سویه کاب 500 مخلوط دو جنس در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تیمار، 5 تکرار و 25 قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. آزمایش به صورت فاکتوریل دو عاملی با دو سطح اسید سیتریک (0 و 4/0 درصد جیره) و دو سطح فیتاز (0 و 2000 واحد آنزیم در کیلوگرم جیره) در سه دوره آغازین (10-1 روزگی)، رشد (24-11روزگی) و پایانی (42-25 روزگی) اجرا و داده های به دست آمده با رویه مدل های خطی تعمیم یافته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. استفاده از اسید سیتریک منجر به افزایش مصرف خوراک و افزایش وزن بدن در دورههای رشد، پایانی و کل دوره شد (05/0>P). افزودن فیتاز موجب افزایش مصرف خوراک دوره پایانی و کل دوره و افزایش وزن بدن جوجهها در دوره رشد و کل دوره شد (05/0>P). اثر متقابل آنزیم× اسید بر مصرف خوراک و افزایش وزن دورههای رشد، پایانی و کل دوره معنیدار بود (05/0>P). کلسیم سرم در تیمار حاوی اسید- بدون فیتاز، غلظت آلکالین فسفاتاز در گروه بدون اسید-بدون فیتاز و غلظت فسفر در تیمار حاوی اسید-فیتاز در مقایسه با دیگر تیمارها بالا بود (05/0>P). عمق کریپت در تیمار اسید-فیتاز بالاترین و در تیمار بدون اسید-بدون فیتاز کمترین بود (05/0>P). افزودن سطح بالای فیتاز عملکرد مصرف خوراک و افزایش وزن کل دوره و نیز خصوصیات ریختشناسی روده را بهبود داد و این اثر با افزودن اسید سیتریک تقویت شد.
ایوب شیری قزقاپان؛ شکوفه غضنفری؛ شیرین هنربخش
چکیده
در مطالعه حاضر تأثیر اسانس نعناع فلفلی (PEO) و آرتیفایر در جیرههای کم انرژی بر شاخص تولید، هزینه خوراک مصرفی، فراسنجههای بیوشیمیایی خون و ماندگاری گوشت جوجههای گوشتی بررسی شد. 240 قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس 308 در قالب طرح کامل تصادفی با روش فاکتوریل 2×2 و مقایسه با تیمار شاهد (5 تیمار) و 4 تکرار مورد استفاده قرار گرفتند. تیمارهای ...
بیشتر
در مطالعه حاضر تأثیر اسانس نعناع فلفلی (PEO) و آرتیفایر در جیرههای کم انرژی بر شاخص تولید، هزینه خوراک مصرفی، فراسنجههای بیوشیمیایی خون و ماندگاری گوشت جوجههای گوشتی بررسی شد. 240 قطعه جوجه گوشتی نر سویه راس 308 در قالب طرح کامل تصادفی با روش فاکتوریل 2×2 و مقایسه با تیمار شاهد (5 تیمار) و 4 تکرار مورد استفاده قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل 1. تیمار شاهد و تیمارهای حاوی جیرههای کم انرژی (150 کیلوکالری بر کیلوگرم کمتر از جیره شاهد) مکمل شده با 2. بدون افزودنی3. 150 ppm PEO 4. 300 ppm آرتیفایر و 5. 150 + PEO ppm 300 ppm آرتیفایر بودند. نتایج نشان داد که در بین جوجههای گوشتی تغذیه شده با جیرههای کم انرژی استفاده از PEO+ آرتیفایر در جیره باعث افزایش وزن بدن (05/0P<)، شاخص تولید (11/0P=) وکاهش قیمت خوراک مصرفی(05/0P<) درکل دوره پرورش شد. تفاوتی بین پرندگان تغذیه شده با جیره شاهد با پرندگان تغذیه شده با جیره کم انرژی حاوی PEO + آرتیفایر در وزن بدن، شاخص تولید، درصد ماندگاری و هزینه خوراک مصرفی مشاهده نشد. همچنین پرندگان تغذیه شده با جیرههای کم انرژی حاوی PEO + آرتیفایر نسبت به تیمار شاهد دارای کلسترول، لیپوپروتئین با چگالی پایین، تریگلیسرید سرم خون و مالوندیآلدئید گوشت کمتر و ظرفیت آنتیاکسیدانی تام بیشتر بودند. در نهایت، میتوان نتیجه گرفت که استفاده همزمان از 150 ppm PEO + 300 ppm آرتیفایر در جیرههای کم انرژی جوجههای گوشتی درمقایسه با جیره شاهد عملکرد و هزینه خوراک جوجههای گوشتی مشابه و فراسنجههای بیوشیمیایی خون و ماندگاری گوشت بهتری داشتند.
محمد پورمصطفی؛ محسن دانشیار؛ پرویز فرهومند؛ سیدعلی میرقلنج؛ علی هاشمی
چکیده
در این آزمایش تاثیر فرمهای آلی عناصر روی، مس، منگنز و آهن در شرایط تنشگرمایی بر عملکرد رشد، ریخت شناسی و جمعیت میکروبی روده کوچک با استفاده از 360 قطعه جوجهی گوشتی نر یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی با شش گروه و شش تکرار از سن 1 تا 42 روزگی بررسی شد.گروههای آزمایشی شامل 1-جیره پایه (شاهد) و جیره پایه به همراه فرمهای آلی ...
بیشتر
در این آزمایش تاثیر فرمهای آلی عناصر روی، مس، منگنز و آهن در شرایط تنشگرمایی بر عملکرد رشد، ریخت شناسی و جمعیت میکروبی روده کوچک با استفاده از 360 قطعه جوجهی گوشتی نر یک روزه سویه راس 308 در قالب طرح کاملا تصادفی با شش گروه و شش تکرار از سن 1 تا 42 روزگی بررسی شد.گروههای آزمایشی شامل 1-جیره پایه (شاهد) و جیره پایه به همراه فرمهای آلی عناصر 2- 5 میلیگرم مس-متیونین ، 20 میلیگرم منگنز-متیونین و 5 میلیگرم آهن-متیونین (CuMnFe) 3-40میلیگرم روی-متیونین، 20میلیگرم منگنز-متیونین، 5میلیگرم آهن-متیونین (ZnMnFe) 4- 40 میلی-گرم روی-متیونین، 5 میلیگرم مس-متیونین، 5 میلیگرم آهن-متیونین (ZnCuFe) 5- 40 میلیگرم روی-متیونین، 5 میلی-گرم مس-متیونین،20میلیگرم منگنز-متیونین(ZnCuMn) و6-40میلیگرمروی-متیونین، 5میلیگرم مس-متیونین، 20میلی-گرم منگنز-متیونین، 5میلیگرم آهن-متیونین (ZnCuMnFe) بودند. نتایج نشان دادکه مصرف گروههای CuMnFeو ZnCuMn باعث افزایش طول پرز در مقایسه با سایر گروهها شدند. پرندگان دریافتکننده فرم آلی عناصر چربی حفره بطنی کمتر، ضخامت لایه عضلانی بالاتر و جمعیت کلی فرم کمتری در ایلئوم روده در مقایسه با پرندگان جیره شاهد داشتند. تعداد باکتریهای لاکتوباسیلوس ایلئوم روده در پرندگان دریافت کننده گروههای ZnCuMn وZnMnFe نسبت به پرندگان سایر گروهها بیشتر بود. به طور کلی مصرف گروه ZnCuFe، در جیره جوجههای گوشتی تحت تنش گرمایی موجب کاهش جمعیت مضر میکروبی روده ، افزایش وزن سینه و ران و بهبود عملکرد میشود.
سید عبداله حسینی؛ امیرحسین علیزاده قمصری؛ هوشنگ لطف اللهیان؛ هدی جواهری بارفروشی؛ مهدی امیر صادقی؛ کاظم یوسفی
چکیده
آزمایشی به منظور تعیین سطح بهینه ضایعات بوجاری گندم در جیره جوجه های گوشتی سویه تجاری آرین انجام شد. یک هزار و پانصد قطعه جوجه گوشتی آرین (مخلوط دو جنس) از سن 5 تا 49 روزگی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار، 10 تکرار و 30 قطعه پرنده در هر تکرار پرورش یافتند. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح صفر (شاهد)، 12/5، 25، 37/5 و 50 درصد ضایعات بوجاری گندم در جیره ...
بیشتر
آزمایشی به منظور تعیین سطح بهینه ضایعات بوجاری گندم در جیره جوجه های گوشتی سویه تجاری آرین انجام شد. یک هزار و پانصد قطعه جوجه گوشتی آرین (مخلوط دو جنس) از سن 5 تا 49 روزگی در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار، 10 تکرار و 30 قطعه پرنده در هر تکرار پرورش یافتند. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح صفر (شاهد)، 12/5، 25، 37/5 و 50 درصد ضایعات بوجاری گندم در جیره بود. ضایعات بوجاری گندم سبب کاهش هزینه خوراک مصرفی به ازای هر کیلوگرم وزن زنده جوجه های گوشتی در سن 49 روزگی شد؛ این کاهش در سطوح 37/5 و 50 درصد به ترتیب حدود 9 و 11 درصد و نسبت به شاهد معنی دار بود. برای تعیین سطح بهینه ضایعات بوجاری گندم در جیره از روش تصمیم گیری چند شاخصی (MADM یا Multi Attribute Decision Making) استفاده شد. بر اساس نمره دهی حاصل از این روش، گروه پرندگان دریافت کننده 37/5 درصد بوجاری گندم بالاترین نمره را به دست آورده (72/92) و گروه های دریافت کننده 25، 50، 12/5 و صفر درصد بوجاری گندم به ترتیب در رتبه های بعدی قرار گرفتند (72/58، 72/52، 63/98 و 17/41). در پایان، سطح بهینه استفاده از ضایعات بوجاری گندم برای رسیدن به بالاترین امتیاز مدیریتی حاصل از روش مذکور، 34/7 درصد تعیین شد.
ام هانی طهماسبی؛ محمود شمس شرق؛ رضا میرشکار
چکیده
این آزمایش جهت بررسی استفاده از روغن تصفیه شده با جاذبهای مختلف در خوراک جوجه گوشتی و تاثیر آن بر عملکرد و فراسنجههای خونی انجام شد. روغن سویا در دمای 180 درجه سلسیوس به مدت 20 ساعت حرارت دید. سپس جاذبها به روغن سوخته افزوده و کیفیت روغن ارزیابی شد. حرارت، سبب افزایش عدد پراکسید، اسیدی، یدی و کربونیل روغن شد (05/0P<). تصفیه روغن سوخته ...
بیشتر
این آزمایش جهت بررسی استفاده از روغن تصفیه شده با جاذبهای مختلف در خوراک جوجه گوشتی و تاثیر آن بر عملکرد و فراسنجههای خونی انجام شد. روغن سویا در دمای 180 درجه سلسیوس به مدت 20 ساعت حرارت دید. سپس جاذبها به روغن سوخته افزوده و کیفیت روغن ارزیابی شد. حرارت، سبب افزایش عدد پراکسید، اسیدی، یدی و کربونیل روغن شد (05/0P<). تصفیه روغن سوخته با جاذبهای مختلف، کیفیت روغن را بهبود بخشید (05/0P<). سپس، امکان استفاده از روغن تصفیه شده در 480 قطعه جوجه گوشتی سویه تجاری راس308 در قالب 8 تیمار، 5 تکرار و 12 قطعه جوجه در هر تکرار بررسی شد. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: T1: کنترل (3 درصد روغن خام)، T2: روغن خام و ppm200 آلفاتوکوفرول، T3: 3 درصد روغن سوخته، T4: روغن سوخته و ppm200 آلفاتوکوفرول، T5: روغن سوخته تصفیه شده با سیلیکات کلسیم، T6: روغن سوخته تصفیه شده با زئولیت، T7: روغن سوخته تصفیه شده با خاکستر پوسته برنج، T8: روغن سوخته تصفیه شده با ترکیب جاذبهای معدنی. نتایج نشان داد افزودن روغن سوخته تصفیه نشده منجر به کاهش چشمگیری در وزنگیری جوجهها و افزایش معنیدار ضریب تبدیل غذایی در کل دوره پرورش گردید (05/0P<). افزودن آلفاتوکوفرول و تصفیه روغن بخشی از اثرات منفی روغن سوخته را جبران نمود(05/0P<). روغن سوخته تصفیه نشده ازکمترین غلظت پروتئین کل در مقایسه با سایر تیمارها برخوردار بود (05/0P<). این نتایج نشان داد که افزودن آلفاتوکوفرول، سلیکات کلسیم و ترکیبی از3 جاذب معدنی به روغن سوخته منجر به بهبود عملکرد رشد در کل دوره پرورش می شود.
شکوفه غضنفری؛ شهرزاد احمدی؛ احمد افضل زاده؛ شیرین هنربخش
چکیده
تاثیر نوع و سختی آب بر عملکرد، صفات ایمنی و بیوشیمیایی خون، جمعیت میکروبی روده، کیفیت گوشت و استخوان با استفاده از 192 قطعه جوجهی گوشتی نر به صورت آزمایش فاکتوریل 2×2 با چهار تیمار و چهار تکرار بررسی شد. دو فاکتور مورد بررسی شامل نوع آب آشامیدنی (آب مغناطیسی شده و آب مغناطیسی نشده) و سختی آب (معمولی-850 و سخت-2000 ppm) بودند. نتایج نشان داد ...
بیشتر
تاثیر نوع و سختی آب بر عملکرد، صفات ایمنی و بیوشیمیایی خون، جمعیت میکروبی روده، کیفیت گوشت و استخوان با استفاده از 192 قطعه جوجهی گوشتی نر به صورت آزمایش فاکتوریل 2×2 با چهار تیمار و چهار تکرار بررسی شد. دو فاکتور مورد بررسی شامل نوع آب آشامیدنی (آب مغناطیسی شده و آب مغناطیسی نشده) و سختی آب (معمولی-850 و سخت-2000 ppm) بودند. نتایج نشان داد که در کل دوره، پرندگان دریافت کننده آب معمولی مغناطیسی شده تمایل به افزایش وزن بیشتری نسبت به سایر پرندگان دریافت کننده سایر تیمارها نشان دادند (09/0=P). پرندگان دریافت کننده آب معمولی مغناطیسی شده و مغناطیسی نشده نسبت به پرندگان دریافت کننده آب سخت مغناطیسی شده مصرف خوراک بیشتری داشتند. پرندگان دریافت کننده آب سخت مصرف آب کمتری داشتند (05/0>P). پرندگان مصرف کننده آب مغناطیسی میزان کلسترول خون بیشتر و شاخص هتروفیل به لنفوسیت کمتری نسبت به پرندگان دریافت کننده آب مغناطیسی نشده داشتند(01/0>P). پرندگان دریافت کننده آب سخت و آب مغناطیسی شده انرژی کمتری برای شکستن استخوان نسبت به پرندگان دریافت کننده آب معمولی و آب مغناطیسی نشده داشتند. مغناطیسی کردن آب سخت باعث افزایش جمعیت لاکتوباسیلها در ایلئوم نسبت به پرندگان دریافت کننده آب سخت مغناطیسی نشده ایجاد کرد(001/0>P). سختی آب باعث افزایش ظرفیت نگهداری آب و کاهش میزان اکسیداسیون درگوشت شد. گوشت ران پرندگان دریافتکننده آب مغناطیسی شده غلظت مالوندیآلدئید کمتری داشتند(01/0P<). در نهایت، مغناطیسی کردن آب سخت باعث افزایش جمعیت لاکتوباسیل ایلئوم روده، بهبود کیفیت گوشت و کاهش استحکام استخوان و مصرف خوراک بدون تاثیر بر ضریب تبدیل خوراک شد.
مریم شاه کرمی؛ میلاد منافی؛ میثم عباسی
چکیده
این مطالعه با هدف مقایسه گروههای آزمایشی حاوی عصاره تره کوهی با آنتیبیوتیک محرک رشد فسفوفلاوومایسین روی 160 قطعه جوجه گوشتی سویه راس-308 در 4 گروه آزمایشی، 4 تکرار و 10 قطعه جوجه نر یکروزه در هر تکرار در یک دوره 42 روزه انجام پذیرفت. گروههای آزمایشی شامل: گروه شاهد (جیره پایه)، گروه دوم، جیره پایه به همراه آنتیبیوتیک محرک رشد ...
بیشتر
این مطالعه با هدف مقایسه گروههای آزمایشی حاوی عصاره تره کوهی با آنتیبیوتیک محرک رشد فسفوفلاوومایسین روی 160 قطعه جوجه گوشتی سویه راس-308 در 4 گروه آزمایشی، 4 تکرار و 10 قطعه جوجه نر یکروزه در هر تکرار در یک دوره 42 روزه انجام پذیرفت. گروههای آزمایشی شامل: گروه شاهد (جیره پایه)، گروه دوم، جیره پایه به همراه آنتیبیوتیک محرک رشد فسفوفلاوومایسین (04/0 درصد)، گروه سوم، جیره پایه به همراه عصاره اتانولی تره کوهی (3/0 درصد) و گروه چهارم، جیره پایه به همراه عصاره اتانولی تره کوهی (5/0 درصد) بودهاند. نتایج نشان داد که بیشترین وزن بدن جوجههای گوشتی بهصورت معنیدار با گروه آزمایشی آنتیبیوتیک محرک رشد، در هفته اول، سوم و چهارم پرورش با مصرف عصاره تره کوهی (5/0 درصد) و در هفته دوم پرورش در گروه آزمایشی 3/0 درصد عصاره تره کوهی در مقایسه با گروه آزمایشی آنتیبیوتیک محرک رشد فسفوفلاوومایسین بهدست آمد (05/0P≤). گروههای مختلف آزمایشی بر مصرف خوراک، ضریب تبدیل خوراک، اوزان لاشه و تولید آنتیبادی علیه بیماریهای آنفولانزا و نیوکاسل مؤثر نبودند (05/0P≥). فراسنجههای بیوشیمیایی گلوکز، کلسترول، تریگلیسرید، HDL، LDL، آلبومین، پروتئین کل و AST خون تحت تأثیر گروههای آزمایشی قرار نگرفتند (05/0P≥). با این وجود،گروههای تغذیه شده با عصاره تره کوهی (3/0 و 5/0 درصد) به صورت معنیداری سطح سرمیALT و ALP را در مقایسه با گروه آنتیبیوتیک محرک رشد افزایش دادند (05/0P≤). بر اساس یافتههای این مطالعه، مصرف عصاره اتانولی تره کوهی (5/0 درصد) بر عملکرد رشد جوجههای گوشتی بهصورت معنیداری مؤثر بوده و بر صفات لاشه، ایمنی، بیوشیمیایی خون اثر معنیداری نداشت.
امیر کوشنده؛ محمد چمنی؛ اکبر یعقوبفر؛ علی اصغر صادقی؛ حسن بانه
چکیده
برای ارزیابی اثرات سطوح مختلف انرژی قابل سوخت و ساز و پروتئین جیره بر عملکرد رشد، بازده استفاده از انرژی و پروتئین و پاسخ سیستم ایمنی جوجه های گوشتی، 640 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 در قالب آزمایش فاکتوریل 2×2×2 با طرح پایه کاملاً تصادفی شامل 8 تیمار، 4 تکرار 20 قطعه جوجه در هر تکرار مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که افزایش ...
بیشتر
برای ارزیابی اثرات سطوح مختلف انرژی قابل سوخت و ساز و پروتئین جیره بر عملکرد رشد، بازده استفاده از انرژی و پروتئین و پاسخ سیستم ایمنی جوجه های گوشتی، 640 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 در قالب آزمایش فاکتوریل 2×2×2 با طرح پایه کاملاً تصادفی شامل 8 تیمار، 4 تکرار 20 قطعه جوجه در هر تکرار مورد استفاده قرار گرفتند. نتایج نشان دادند که افزایش سطح انرژی و پروتئین جیره تأثیر معنی داری بر ضریب تبدیل غذایی نداشت (0.05< p) ولی موجب کاهش بازده استفاده از پروتئین (0.01>P) در هفته دوم و ششم شد. افزایش انرژی با سطح کمتر پروتئین (22 درصد) تا سن 21 روزگی موجب کاهش مصرف انرژی و پروتئین گردید و سپس با افزایش سطح پروتئین (24 درصد) تا سن 42 روزگی منجر به افزایش مصرف انرژی و پروتئین شد. ضریب تبدیل غذایی در جوجه های نر با افزایش سطح انرژی جیره، بهبودی جزئی یافت ولی مصرف انرژی و پروتئین اندکی بیشتر بود و ماده ها در سن 35 روزگی بازده انرژی و پروتئین بالاتری داشتند. با افزایش سطح انرژی جیره، تیتر آنتی بادی بر علیه SRBC افزایش یافت. غلظت HDL و وزن قلب در نرها بیشتر بود. افزایش انرژی موجب دفع بیشتر نیتروژن شد و با سطح بالاتر پروتئین (24 درصد) موجب کاهش وزن روده گردید. بنابراین افزایش انرژی و پروتئین تا هفته سوم و سپس کاهش پروتئین تا انتهای دوره جهت مصرف بهینه انرژی و پروتئین و بهبود بازده استفاده از انرژی و پروتئین توصیه می شود.
محمد جواد آگاه؛ علی داد بوستانی؛ مجید هاشمی؛ مظاهر صفدریان؛ محمدرضا هاشمی؛ حسن صالح
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر شکل فیزیکی خوراک و نوع پروبیوتیک بر عملکرد، خصوصیات لاشه و اسیدیته محتویات روده کوچک و سکوم جوجههای گوشتی (از سن 1 تا 42 روزگی) انجام شد. تعداد 720 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 از مخلوط دو جنس در 24 واحد آزمایش و 6 تیمار با 4 تکرار و 30 قطعه جوجه در هر تکرار توزیع شدند. آزمایش به صورت چند عاملی 3×2 در قالب طرح کاملاً ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر شکل فیزیکی خوراک و نوع پروبیوتیک بر عملکرد، خصوصیات لاشه و اسیدیته محتویات روده کوچک و سکوم جوجههای گوشتی (از سن 1 تا 42 روزگی) انجام شد. تعداد 720 قطعه جوجه گوشتی سویه راس 308 از مخلوط دو جنس در 24 واحد آزمایش و 6 تیمار با 4 تکرار و 30 قطعه جوجه در هر تکرار توزیع شدند. آزمایش به صورت چند عاملی 3×2 در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو شکل خوراک (آردی و پلت) و سه حالت استفاده از پروبیوتیک (بدون پروبیوتیک، پروبیوتیک پروتکسین و پروبیوتیک مولتی بهسیل) اجرا شد. نتایج نشان داد جیرههای پلت شده باعث افزایش معنیدار خوراک مصرفی، افزایش وزن جوجهها و بهبود ضریب تبدیل غذایی در دورههای پرورشی آغازین، رشدی و کل دوره شدند (01/0>P). استفاده از پروتکسین در مقایسه با جیره بدون پروبیوتیک باعث افزایش معنیدار اضافه وزن (31/56 دربرابر 78/53 گرم/پرنده/روز) و بهبود ضریب تبدیل (61/1 در برابر 73/1) جوجهها شد (05/0>P). در مقایسه با جیره بدون پروبیوتیک، کاربرد پروبیوتیکهای پروتکسین و مولتی بهسیل در جیره باعث افزایش معنیدار درصد سینه به ترتیب (62/22 و 5/21 در برابر 63/20) و کاهش معنیدار pH دئودنوم (57/5 و 59/5 در برابر 83/5)، ژژنوم (95/5 و 92/5 در برابر 16/6) و ایلئوم (58/6 و 91/6 در برابر 98/6) شد(05/0>P). نتیجه نهایی این که کاربرد پروبیوتیک در خوراکهای پلت شده منجر به بهبود عملکرد پرورشی جوجههای گوشتی در مقایسه با خوراک آردی شد. از این لحاظ پروبیوتیک پروتکسین در مقایسه با پروبیوتیک مولتی بهسیل راندمان بالاتری را نشان داد.
سحر علی آبادی؛ سید رضا هاشمی؛ داریوش داودی؛ سعید حسنی؛ سمیرا شکیبا
چکیده
این پژوهش به منظور بررسی تأثیر اسید اُرگانیک و نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت بر عملکرد، مورفولوژی روده، و جمعیت میکروبی دستگاه گوارش جوجههای گوشتی انجام گرفت. تعداد 375 قطعه جوجه گوشتی از مخلوط دو جنس در 5 تیمار شامل: 1) تیمار شاهد، 2) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت، 3) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت پوشش داده شده با 5/0% نانوذرات ...
بیشتر
این پژوهش به منظور بررسی تأثیر اسید اُرگانیک و نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت بر عملکرد، مورفولوژی روده، و جمعیت میکروبی دستگاه گوارش جوجههای گوشتی انجام گرفت. تعداد 375 قطعه جوجه گوشتی از مخلوط دو جنس در 5 تیمار شامل: 1) تیمار شاهد، 2) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت، 3) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت پوشش داده شده با 5/0% نانوذرات نقره، 4) تیمار شاهد مکمل شده با 5/1 گرم اسید اُرگانیک در کیلوگرم جیره و 5) تیمار شاهد مکمل شده با 1% زئولیت پوشش داده شده با 5/0% نانوذرات نقره به علاوه 5/1 گرم اسید اُرگانیک در کیلوگرم اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی در شاخصهای عملکرد اختلاف معنیداری با تیمار شاهد نداشتند (05/0< p). تغذیه جوجههای گوشتی با تیمار نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت موجب کاهش جمعیت کل باکتریهای بیهوازی سکوم در روز 21 دوره پرورش شد(05/0>P). افزایش جمعیت لاکتوباسیلهای ایلئوم در تمامی تیمارهای آزمایشی نسبت به تیمار شاهد در روز 42 دوره پرورش مشاهده شد و بیشترین مقدار لاکتوباسیلهای سکوم در هر دو تیمار حاوی اسیداُرگانیک مشاهده شد (05/0>P). تغذیه جوجههای گوشتی با تیمار حاوی نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت موجب افزایش ارتفاع پرز، نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت، مساحت پرز و ضخامت لایه ماهیچهای و کاهش عمق کریپت و عرض پرز نسبت به تیمار شاهد شد (05/0>P). به طور کلی، نانوذرات نقره پوشش داده شده بر زئولیت موجب افزایش لاکتوباسیلها در روده شد که میتواند بهعنوان محرک رشد و سلامت بهصورت مکمل در تغذیه طیور استفاده گردد.
شادی الماسی؛ میلاد منافی؛ مهدی هدایتی؛ روح الله کریمی
چکیده
این آزمایش جهت بررسی مقایسه اثر انگوریاقوتی (V. venifera) با پاداکسنده تجاری (BHT) بر عملکرد، فراسنجههای بیوشیمیایی و خصوصیات لاشه در جوجههای گوشتی انجام گرفت. 150 قطعه جوجه یکروزه گوشتی سویه راس 308 جنس نر، در پنج گروه آزمایشی، سه تکرار و ده قطعه جوجه در هر تکرار در قالب طرح کامل تصادفی به مدت 42 روز مورد آزمایش قرار گرفتند. گروههای ...
بیشتر
این آزمایش جهت بررسی مقایسه اثر انگوریاقوتی (V. venifera) با پاداکسنده تجاری (BHT) بر عملکرد، فراسنجههای بیوشیمیایی و خصوصیات لاشه در جوجههای گوشتی انجام گرفت. 150 قطعه جوجه یکروزه گوشتی سویه راس 308 جنس نر، در پنج گروه آزمایشی، سه تکرار و ده قطعه جوجه در هر تکرار در قالب طرح کامل تصادفی به مدت 42 روز مورد آزمایش قرار گرفتند. گروههای آزمایشی شامل: شاهد (جیره پایه بدون هیچگونه افزودنی)؛ جیره پایه بههمراه 150 ppm عصارهمتانولی انگور؛ جیره پایه بههمراه سه درصد تفاله انگور؛ جیره پایه بههمراه سه درصد عصاره آبی انگور و جیره پایه بههمراه 200 ppm پاداکسنده تجاری BHT بودند. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد استفاده از گروههای آزمایشی بکار گرفته تاثیر معنیداری از لحاظ آماری بر پارامترهای عملکردی شامل وزن بدن، خوراک مصرفی و ضریب تبدیل غذایی، آنزیمهای کبدی و اجزای روده نداشتند.گروه آزمایشی تفالهانگور یاقوتی به میزان سه درصد در جیره جوجههای گوشتی منجر به کاهش معنیدار کلسترول، تری گلیسیرید، LDL و افزایش معنیدار میزان HDL سرم خون گردید. در رابطه با خصوصیات لاشه نیز سبب افزایش معنیدار وزن نسبی لاشه، سینه و کاهش وزن سنگدان و کبد در جوجههای گوشتی در مقایسه با گروه آزمایشی شاهد گردید. بنابراین با توجه به نتایج حاصل، گروه آزمایشی حاوی تفاله انگور یاقوتی میتواند جایگزین مناسبی برای پاداکسنده تجاری BHT به-منظور بهبود فراسنجههای بیوشیمیایی و خصوصیات لاشه جوجههای گوشتی در نظر گرفته شود.
